απο το Documento 1

 

Αγαπητοί αναγνώστες, καλημέρα σας. Επιστρέφοντας από την παγωμένη αλλά φιλόξενη Κωνσταντινούπολη, όπου με έφεραν οι άνεμοι των γιορτών, σηκώνω το κεφάλι στο αεροδρόμιο και τι να δω; Ανδρικά κεφάλια κουρεμένα εν χρώ, ή μάλλον ξυρισμένα άγαρμπα, σαν να είχε περάσει από πάνω χορτοκοπτικό μηχάνημα. Και λίγο πιο πέρα, στραπατσαρισμένες μύτες μπανταρισμένες με επιδέσμους, κυρίως γυναικείες, λες και βρισκόμουν στα επείγοντα του ΚΑΤ ξημερώματα Κυριακής.

Το είχα ακούσει, ότι η Τουρκία –και βασικά η Κωνσταντινούπολη- είναι η «ευρωπαϊκή» πρωτεύουσα των πλαστικών εγχειρήσεων και της μεταμόσχευσης μαλλιών, αλλά τέτοιο πράγμα δεν περίμενα. Στα ξενοδοχεία, στα αξιοθέατα και στα αεροπλάνα της επιστροφής, παντού έβλεπες νέους ανθρώπους σε μετεγχειρητικό στάδιο: άνδρες, γυναίκες, αλλά και τρανς. Πολλοί και πολλές μιλούσαν αγγλικά, άλλοι αραβικά, ρωσικά, ουκρανικά, εβραϊκά, εννοείται και ελληνικά.

Στην πτήση προς την Αθήνα, μέτρησα τρεις νεαρούς άνδρες με φρεσκοφυτεμένο μαλλί, μία κοπέλα με επιδέσμους στο πρόσωπο και μία παρέα διεμφυλικών γυναικών με πρησμένα ζυγωματικά και σπασμένες μύτες, κρυμμένες κάτω από χοντρές γάζες μέχρι την επούλωση. Για κάποι@@ς ήταν προφανές ότι είχαν προηγηθεί στο παρελθόν και άλλες επεμβάσεις κοσμητικού χαρακτήρα, όχι μόνο στο πρόσωπο αλλά και στο κορμί (στήθος, γοφοί κ.ο.κ.).

Και ήταν φυσικά αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι κρυβόταν μέσα από τα ρούχα. Το κρανίο με τις φυτεμένες ρίζες ήταν αδύνατο να το καμουφλάρει κάποιος και δεν υπήρχε και λόγος. Σχεδόν όλοι και όλες είχαν το ύφος και το βλέμμα του ανθρώπου που επιχειρεί μία νέα αρχή, απελευθερωμένος από κάποιο ασήκωτο άγχος. Και πολύ καλά έκαναν, εάν ρωτάτε εμένα. Ο καθένας ας ζήσει τη ζωή του όπως τη θέλει και όπως την ονειρεύεται. Λογαριασμό θα δώσει μόνο στον καθρέφτη του.

 

Και αλλαγή φύλου

Από περιέργεια, κάθισα και το έψαξα. Πολλές κλινικές στην Κωνσταντινούπολη (αλλά και στην Άγκυρα και στη Σμύρνη)  καταρτίζουν ελκυστικά all-inclusive «πακέτα», τα οποία περιλαμβάνουν την κυρίως επέμβαση, τη νοσηλεία 1-2 ημερών όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο, τις αμοιβές των γιατρών και τα φάρμακα, ιατρικές συμβουλές μετεγχειρητικά, μεταφορές με λιμουζίνα από και προς αεροδρόμιο, διαμονή σε καλά ξενοδοχεία, ενίοτε και μεταφραστή. Τα πάντα, εκτός από τις πτήσεις.

Οι Τουρκαλάδες πλασάρονται για αυθεντίες σε τέτοιου είδους επεμβάσεις, αν και υποθέτω ότι στα νοσοκομεία τους υπηρετούν και ξένοι γιατροί. Το μεγάλο δέλεαρ, βέβαια, είναι το λεφτόν ζήτημα, που λέγαμε παλιά. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που συλλέγει κανείς στο διαδίκτυο, το κόστος για εμφύτευση μαλλιών στην Τουρκία κυμαίνεται από 1300-6500 ευρώ, ανάλογα με τη μέθοδο και με τον αριθμό των μοσχευμάτων: όσο περισσότερες οι ρίζες, τόσο βαρύτερο το μπουγιουρντί. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η λυπητερή για παρόμοια επέμβαση στις ΗΠΑ ή στην Αγγλία κοστίζει 60-90 τοις εκατό παραπάνω. To πιάσατε το υπονοούμενο ή να συνεχίσω;

Θα συνεχίσω και είστε ελεύθεροι να αλλάξετε κανάλι, εάν σας κακοφαίνεται αυτή η συζήτηση. Το κόστος μίας ρινοπλαστικής στην Τουρκία κυμαίνεται χοντρικά μεταξύ 2-7 χιλιάδων ευρώ, ανάλογα πάλι με την περίπτωση και με το «πακέτο» που επιλέγει ο «ασθενής». To AI, που τα πάνθ’ ορά, υπολογίζει ότι η εξοικονόμηση χρημάτων σε σύγκριση με τις ΗΠΑ ή τη Βρετανία, ανέρχεται στο 50-65 τοις εκατό. H εγχείρηση «αλλαγής φύλου», για όποι@ν ενδιαφέρεται, κοστίζει στην Τουρκία 7-25 χιλιάδες ευρώ, συν ένα καλό μπαξίσι στον φιλεύσπλαχνο Αλλάχ, για να κοιτάξει αλλού και να μη ρίξει φωτιά στους αμαρτωλούς.

 

Ψηλώνουν οι κοντοί

Κυκλοφορούν, φυσικά, και απατεώνες. Στα φόρα του διαδικτύου, παθόντες και προνοητικοί προειδοποιούν ότι οι υπερβολικά χαμηλές τιμές (ακόμα και τριψήφιες) θα πρέπει να θεωρούνται ύποπτες. «Υπάρχουν κλινικές χωρίς πιστοποίηση και γιατροί σκιτζήδες, ενώ οι επεμβάσεις μεταμόσχευσης μαλλιών γίνονται συχνά από τεχνικούς, δίχως ιατρική επίβλεψη».

Και άλλα χειρότερα, αν και υποτίθεται ότι υπάρχει κρατική μέριμνα και επιτήρηση. Εμπιστεύεται κανείς το καθεστώς του Ερντογάν, όταν στην άλλη άκρη της ζυγαριάς υπάρχει ένας πακτωλός από ευρώ και δολάρια; Πού θα ψάξεις να βρεις το δίκιο σου, εάν σε σφάξει ο αγάς;

O ιατρικός τουρισμός στην Τουρκία αφορά επίσης μεταμοσχεύσεις οργάνων, ογκολογία, οδοντιατρική, οφθαλμιατρική, εξωσωματική γονιμοποίηση και άλλα θαυμαστά. Η στατιστική καταγράφει 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως (ιδίως στην Κωνσταντινούπολη), ενώ ο συνολικός τζίρος υπολογίζεται σε 4 δις ευρώ για τη χρονιά που τρέχει, με προοπτική υπερδιπλασιασμού μέσα στην επόμενη πενταετία, παρ’ όλο που ο ανταγωνισμός από κράτη της αραβικής χερσονήσου, της λοιπής Ασίας και της Νότιας Αμερικής είναι ισχυρός.

Σε διάφορες λίστες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, η Τουρκία φιγουράρει στο Top-5 των προορισμών για πλαστικές εγχειρήσεις, μαζί με τη Νότια Κορέα, τη Βραζιλία, το Μεξικό και την Ταϊλάνδη (αλλά και Ινδία, Κολομβία, ΗΠΑ). Διάβασα μάλιστα στη Lifo, ότι οι Τούρκοι λανσάρουν και μέθοδο –επώδυνη, επικίνδυνη. αλλά αποτελεσματική- για να ψηλώνουν οι κοντοί. Με τεχνολογία επιμήκυνσης άκρων κατά 5-15 εκατοστά, δανεική, λέει, από τα πολεμικά πεδία. Η όλη διαδικασία κρατάει έναν χρόνο περίπου.

Πώς είπατε; Όχι, όχι, εμείς δεν ασχολούμαστε με τέτοιες βλακείες. Ιατρικό τουρισμό έχουμε μόνο στο μιλητό και τόσο το καλύτερο εδώ που τα λέμε, γιατί τα νοσοκομεία του Άδωνη δεν είναι για να τα δει ξένος άνθρωπος. Ούτε άντρας, ούτε γυναίκα, ούτε τρανσέξουαλ. Μέχρι λιποαναρροφήσεις, μπότοξ και βυζγιά φτάνει η αυθεντία μας. Για το κόστος, ας μη συζητήσουμε καλύτερα.

Να δω εγχείρηση ρινοπλαστικής που κοστίζει τρία χιλιάρικα σε ιδιωτική κλινική στην Ελλάδα και να πάω να φτιάξω και τη δική μου μυτούλα, να την κάνω γαλλική σαν της Οντρέ Τoτού. Για μαλλιά, θα ρωτήσω τον Άδωνη και θα σας πω. Αν μη τι άλλο, έδωσε θέαμα, η υπουργάρα. Φάρμακα και γιατρούς μπορεί να μην έχουμε, αλλά τουλάχιστον γελάσαμε με την καρδιά μας όταν τον είδαμε με τον ασβό στο κεφάλι. Καλύτερα να του φύτευαν μυαλά, παρά μαλλιά.

Σας αφήνω τώρα, γιατί έχω ταξίδι. Πετάγομαι στην Τουρκία να φυτέψω μαλλιά και για να ψηλώσω τα κανιά μου, μπας και γίνω κι εγώ Άδωνης, με την κανονική έννοια της λέξης. Ελπίζω να περιλαμβάνονται στη μετεγχειρητική αγωγή τα κεμπάπ, η γενί ρακή και τα κιουνεφέ. Θα τα ξαναπούμε πολύ σύντομα.