Παρακολούθησα, και παρακολουθώ, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις δηλώσεις του υπουργού άμυνας για τις χαμηλές επιδόσεις των Ενόπλων Δυνάμεων (για να το πω διακριτικά) και με βάση τα όσα δημοσίως μας έχουν πει με βαρύγδουπο τρόπο, μάλιστα, κατά τις επετείους, περίμενα έναν ορυμαγδό επιθέσεων εναντίον του υπουργού, κυρίως, απο στρατιωτικούς.
Αντιθέτως, τα σχόλια που διαβάζω απο στρατιωτικούς δικαιώνουν τον υπουργό και προσπαθούν να δικαιολογήσουν το γιατί.
Εμάς ως πολίτες μας ενδιαφέρουν τα γιατί αλλά, πρωτίστως, μας ενδιαφέρει αν στην κρίσιμη αυτή περίοδο που διανύουμε στις σχεσεις με την Τουρία, οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να ανταποκριθούν στην αποτελεσματική αποτροπή.
Για να μην δουλευόμαστε. Το συμπέρασμα απο όσα διαβάζουμε είναι πως δεν μπορούν.
Δεν τα λέω εγώ. Βγαίνουν απο τις δηλώσεις και του υπουργού και των στρατηγών. Το γιατί επέλεξαν να τα πούν δημοσίως ίσως έχει να κάνει με την δικαιολόγηση της παρακλητικής πολιτικής Μητσοτάκη προς τον Ερντογάν. Σαν να μας λένε με αυτό το στράτευμα τι θέλετε να κάνουμε; Το στράτευμα, όμως, ποιός το κατήντησε έτσι όπως είναι σήμερα;
Με μια Μπελαρά, άντε με τρείς Μπελαρά και μερικά Ραφάλ πρέπει να είναι κανείς αφελής να πιστεύει πως η χώρα θα αποτρέψει επιθετική ενέργεια της Τουρκίας.
Το πολιτικό σύστημα της χώρας, με αποκορύφωμα την διακυβέρνηση Μητσοτάκη, εκμαύλισε την κοινωνία, διέλυσε τους θεσμούς και, τώρα, διαλύει και τον στρατό.
Το μόνο που ενδιαφέρει αυτό το άθλιο αθηναϊκό κράτος είναι ο πλούτος και η εξουσία.
Γι αυτό ο χειρότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης και ένας απο τους χειρότερους της ελληνικής ιστορίας, Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ, θεωρείται αναντικατάστατος.
Διότι ταϊζει και κρατά στόματα κλειστά. Και όσα ανοίγουν τον δοξάζουν.
Υπάρχουν μερικοί που αυτό το άθλιο αθηναϊκό μόρφωμα έχουν πάψει προ πολλού να το θεωρούν ελληνικό κράτος.
Στις εκλογές θα καταγραφεί αυτή η αποστροφή.
Το δίλημμα στις εκλογές είναι αθηναϊσμός ή ελληνισμός. Διαλέξτε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου