Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026
Αβραμοπουλιαδα 4
"Μπουρδες"
Έτσι χαρακτηρίζει ο Αβραμόπουλος όσα παραθέτουν οι βελγικές αρχές για το Qatar-gate. Είναι όμως έτσι; Ο βουλευτής της ΝΔ, ο οποίος δεν χαίρει της εκτίμησης του πρωθυπουργού και γι’ αυτό το Μέγαρο Μαξίμου δεν βάζει πλάτη με ζέση, περιγράφεται στο διαβιβαστικό ως πρόσωπο που «έχει ενεργήσει για να διευκολύνει την απαλλαγή από τη βίζα υπέρ του Κατάρ», όντας μέλος αυτού που ονομάστηκε «Greek Connexion».
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο «αυτοκράτορας των Αθηνών», όπως τον αποκάλεσε «γαλάζιος» συνάδελφός του, ήταν μέλος του επίτιμου ΔΣ της ΜΚΟ Fight Impunity. Πρόκειται για οργάνωση (δήθεν) κατά της διαφθοράς που αποδείχτηκε όχημα lobbying και περιγράφεται από τους Βέλγους ως «γρανάζι» εγκληματικής οργάνωσης, καθώς τροφοδοτούνταν με «πετροδόλαρα» για να προσελκύει «πρόσωπα-κλειδιά» από το ευρωπαϊκό οικοσύστημα. Μάλιστα, στο διαβιβαστικό αναφορά γίνεται και στους Μαργαρίτη Σχοινά και Δημήτρη Γιωτάκο (αξιωματούχος της ΕΕ), χωρίς όμως να υπάρχει ένδειξη εμπλοκής τους. Ο Αβραμόπουλος φέρεται να εντάχθηκε στο δυναμικό της ΜΚΟ με πρόσκληση της Εύας Καϊλή, η οποία ήταν σε πλήρη συνεννόηση με τον έτερο πρωταγωνιστή της υπόθεσης και σύντροφό της Φραντσέσκο Τζόρτζι. Ο τελευταίος –κατά τα στοιχεία– έφερε τον πρώην επίτροπο σε επαφή με τον αρχηγό της ΜΚΟ Αντόνιο Παντσέρι.
Μάλιστα ο Τζόρτζι ήταν σε ανοιχτή γραμμή με τον υπουργό Εργασίας του Κατάρ και παρατίθεται με την κωδική ονομασία «γιατρός». Ο Αβραμόπουλος προσκλήθηκε στη διάσκεψη της Ντόχα το 2020, επισκέφτηκε οικογενειακώς το Κατάρ στο Μουντιάλ του 2022, ενώ είχε ενημερώσει την Καϊλή για συνάντηση με τη «Σουηδή» Ιλβα Γιοχάνσον (επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων), η οποία δεν ευθυγραμμιζόταν με τις στοχεύσεις του Καταριανού ΥΠΕΞ. Συνολικά, έλαβε περί τις 75.000 ευρώ από τη ΜΚΟ με 16 τραπεζικές μεταφορές, τονίζοντας στον ΣΚΑΪ ότι δεν θα απολογηθεί σε κανέναν κερατά.
Δεν ξέρω τι θα κάνει με τους κερατάδες, αλλά, επειδή οι Βέλγοι άνοιξαν τηλέφωνα και διάβασαν SMS, ας ξεκινήσει να προετοιμάζεται για την ολομέλεια της Βουλής και την άρση της ασυλίας του.
Αβραμοπουλιαδα 3
Η πορεία ενός… καγκελαρίου που έγινε αδιευκρίνιστος» θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο τίτλος της «γαλάζιας» πολιτικής διαδρομής στην οποία βαδίζει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος εδώ και πάνω από 30 χρόνια.
Πριν από το Qatar-gate ο πολιτικός που έμεινε στην Ιστορία ως ο δήμαρχος Αθηναίων (1995-2002) που γέμισε την πρωτεύουσα με κάγκελα είδε το όνομά του να γίνεται πρωτοσέλιδο και για το σκάνδαλο Novartis με τα περιβόητα αδιευκρίνιστα ποσά στους λογαριασμούς του. Επιπλέον, σύμφωνα με παλαιότερα ρεπορτάζ του Documento, του Hot Doc και της τηλεοπτικής εκπομπής «Το κουτί της Πανδώρας» του Κώστα Βαξεβάνη, ως υπουργός Υγείας (2006-09) φέρεται να είχε κομβικό ρόλο σε ακατανόητες παραγγελίες εκατομμυρίων εμβολίων για τον Η1Ν1, όπως επίσης και σε διαγωνισμό για τον μοριακό έλεγχο αίματος για τον ιό HIV.
Το Documento ανασύρει από το αρχείο του ρεπορτάζ-φωτιά για τον Αβραμόπουλο και θυμίζει πότε είχε απασχολήσει ξανά αρνητικά την επικαιρότητα ο 73χρονος πρώην επίτροπος της ΕΕ (2014-19) και νυν βουλευτής της ΝΔ, ο οποίος βρίσκεται εσχάτως στη δίνη του κυκλώνα λόγω της έκδοσης εντάλματος σύλληψής του από τις βελγικές αρχές με φόντο το Qatar-gate και τη συμμετοχή του στην αμαρτωλή ΜΚΟ Fight Impunity του Αντόνιο Παντσέρι.
Το σκάνδαλο Novartis
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2022 το σκάνδαλο Novartis «βαφτίστηκε» σκευωρία και με τη σφραγίδα της ελληνικής Δικαιοσύνης αρχειοθετήθηκαν οι δικογραφίες για πολιτικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο Δ. Αβραμόπουλος. Ωστόσο, όπως αποκάλυπτε το Documento στις αρχές Φεβρουαρίου του 2022, στην πράξη αρχειοθέτησης της Οικονομικής Εισαγγελίας για τον Δ. Αβραμόπουλο καταγράφηκαν αδιευκρίνιστες πιστώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, για τις οποίες δεν κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις.
Χαρακτηριστική είναι η κατάθεση ύψους 100.000 ευρώ που φέρεται να του έκανε η… πεθερά του το 2007. Το εντυπωσιακό, σύμφωνα με όσα αναφέρει η πράξη αρχειοθέτησης, είναι ότι κατατέθηκαν 200 χαρτονομίσματα των 500 ευρώ, τα οποία «ούτε δικαιολογούνται με βάση τα δηλωθέντα εισοδήματα των ελεγχόμενων προσώπων», ούτε «αντιστοιχούν σε προηγούμενη ανάληψη ίσου ή μεγαλύτερου ποσού από άλλον λογαριασμό».
Εξαιρετικά σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι την πρωτοφανή νομική δικαιολογία για τον Αβραμόπουλο επικύρωσε ο τότε επικεφαλής της Εισαγγελίας Οικονομικού Εγκλήματος Χρήστος Μπαρδάκης.
Ο νυν αντεισαγγελέας του Άρειου Πάγου, που δέχτηκε την αρχειοθέτηση των δικογραφιών για τους Δ. Αβραμόπουλο και Άδωνη Γεωργιάδη επειδή τα ποσά ήταν αδιευκρίνιστα, τέθηκε υπό παρακολούθηση από το Predator και την ΕΥΠ, όπως αποκάλυψε το Documento το 2023. Η περίοδος που παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ συμπίπτει χρονικά με την περίοδο που μπήκαν στο αρχείο οι δικογραφίες για το σκάνδαλο Novartis. Πάντως, το όνομα του Δ. Αβραμόπουλου είχε εμφανιστεί σε αποκαλυπτικά ρεπορτάζ και αρκετά χρόνια νωρίτερα.
Τα ληγμένα εμβόλια
Από τον Απρίλιο του 2009 η σκιά του Η1Ν1 απλώθηκε και πάνω από την Ελλάδα, όπως άλλωστε σε ολόκληρο τον πλανήτη, ωστόσο η προτροπή για εμβολιασμό ήταν κάτι παραπάνω από έντονη – με το ΚΕΕΛΠΝΟ να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην «τρομοκράτηση» των πολιτών.
Εν μέσω κατασκευασμένου πανικού από τα ΜΜΕ, το υπουργείο Υγείας προχώρησε στην παραγγελία 24 εκατ. δόσεων εμβολίων, σε μια χώρα 10 εκατ. κατοίκων, σύμφωνα με έγγραφα-φωτιά που δημοσίευσε το Documento το 2019. Το deal για τα εμβόλια ανήλθε σε 296 εκατ. ευρώ και μεγάλη κερδισμένη από τη συγκεκριμένη παραγγελία ήταν η Novartis. Επίσης, όπως είχε αποκαλύψει η εκπομπή «Το κουτί της Πανδώρας», η Ιταλία με πληθυσμό 60 εκατ. είχε προμηθευτεί 24 εκατ., η Γερμανία των 82 εκατ. κατοίκων 50 εκατ. και η Πολωνία κανένα.
Στην εκπομπή είχε φιλοξενηθεί και γιατρός που παραιτήθηκε από την επιτροπή εμβολιασμού μεγάλου νοσοκομείου, του οποίου τα λόγια ήταν προφητικά: «Ήταν μια προσπάθεια χειραγώγησης του κοινού σε πλανητικό επίπεδο από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Το εμβόλιο αυτό έπρεπε να πουληθεί». Τελικά, τα εκατομμύρια εμβόλια που προμηθεύτηκε η Ελλάδα έληξαν στα υπόγεια του Ινστιτούτου Παστέρ στη Βάρη και η κάμερα της εκπομπής τα κατέγραψε στοιβαγμένα…
Οι μοριακοί έλεγχοι
Επί ημερών Αβραμόπουλου στο υπουργείο Υγείας έσκασε και το σκάνδαλο εκατομμυρίων με τους μοριακούς ελέγχους αίματος για τον ιό HIV. Όλα άρχισαν στις 28 Μαρτίου 2006, όταν η εφημερίδα «Το Βήμα» κυκλοφόρησε με τίτλο «Μετάγγιση θανάτου σε 16χρονο κορίτσι».
Το ρεπορτάζ αποκάλυπτε ότι δύο ασθενείς, ένας 76χρονος καρδιοπαθής και ένα 16χρονο κορίτσι, έγιναν φορείς του AIDS έπειτα από μετάγγιση μολυσμένου αίματος, που δεν είχε ελεγχθεί αποτελεσματικά. Οπως τόνιζε η εφημερίδα, η μέθοδος ελέγχου που χρησιμοποιούνταν σε νοσοκομεία της χώρας (ELISA) ήταν ελλιπής συγκριτικά με τη μέθοδο του μοριακού ελέγχου του αίματος.
Η αλήθεια είναι ότι η μετάγγιση του μολυσμένου αίματος στο 16χρονο κορίτσι είχε γίνει τον Αύγουστο του 2005, δηλαδή έξι μήνες πριν, αλλά η επιλεκτική διαρροή είχε γίνει για λόγους που αποκαλύφθηκαν αργότερα. Ούτε έναν μήνα μετά, στις 17 Απριλίου 2006, το υπουργείο Υγείας υπέγραψε δύο μνημόνια συνεργασίας με τις εταιρείες Chiron, που είχε εξαγοραστεί από τη Novartis, και τη Roche.
Όπως αποκαλύφθηκε, επρόκειτο για ανάθεση χωρίς διαγωνισμό στις δύο πολυεθνικές, που ανέλαβαν την προμήθεια αντιδραστηρίων και συμβουλευτικές υπηρεσίες για τον μοριακό έλεγχο του αίματος.
Το εξωφρενικό της υπόθεσης είναι ότι η συνολική δαπάνη ανήλθε στα 208.250.000 ευρώ. Να σημειωθεί επίσης ότι η τιμή ανά ασκό αίματος ήταν 50 ευρώ, ενώ όπως αποκάλυψε «Το κουτί της Πανδώρας» σε άλλες χώρες ήταν αισθητά χαμηλότερη.
Η εκπομπή αποκάλυψε ότι σε διαγωνισμό για τον μοριακό έλεγχο του αίματος στην Πολωνία οι ίδιες εταιρείες έδωσαν προσφορές για 8,2 και 10,5 ευρώ. Στην Ιταλία η αντίστοιχη τιμή ήταν 16 ευρώ…
Aβραμοπουλιαδα 2
Ενώ οι αποκαλύψεις του Documento για την πρόσληψη του γιου του στην κρατική ενεργειακή εταιρεία, QatarEnergy, σε συνδυασμό με την εμπλοκή του στην υπόθεση της σκιώδους επένδυσης με πετροδόλαρα από τη χώρα της Αραβικής Χερσονήσου στο Ναυάγιο της Ζακύνθου καθιστούν επιβεβλημένες τις εξηγήσεις ενώπιoν των βελγικών Αρχών με φόντο το ένταλμα σύλληψης για το Qatargate, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος επιλέγει με νομικίστικες ντρίμπλες να αποφύγει αυτή τη βάσανο. Παράλληλα, η άρση της ασυλίας του υπολογίζεται εντός του Ιουλίου, με το αίτημα του για επίσπευση των σχετικών διαδικασιών να μη συμβαδίζει με την προσπάθεια ακύρωσης του εντάλματος.
Μπορεί ο πρώην Επίτροπος να δήλωνε πως επιθυμεί την άρση της ασυλίας του και να υποστήριζε σε συνομιλητές του πως επιθυμεί οι σχετικές διαδικασίες να είναι τάχιστες, όμως, η απροθυμία του Μεγάρου Μαξίμου να του βάλει πλάτη και η δυνατότητα για νομικίστικες κωλυσιεργίες έθεσαν σε δεύτερη μοίρα τη λογοδοσία των… κερατάδων από το Βέλγιο. Ειδικότερα, ο πρώην υπουργός και πρώην δήμαρχος Αθηναίων κατέθεσε προσφυγή κατά του εντάλματος σύλληψης στον Άρειο Πάγο και επικαλείται «νομικές πλημμέλειες», προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να το ακυρώσει.
Όπως έχει αναδείξει το documentonews.gr από τον κύκλο Αβραμόπουλου, δύο είναι τα βασικά επιχειρήματα του κατά του εντάλματος, τα οποία όμως δίνουν την εντύπωση ότι διά της τυπολατρίας προσπαθεί να αποφύγει τη λογοδοσία:
- Το ευρωπαϊκό ένταλμα αναφέρει μόνο «νούμερο» κι όχι την εθνική δικαστική απόφαση ή το εθνικό ένταλμα στο οποίο στηρίχθηκε η έκδοσή του, όπως ορίζει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Με αυτοαναφορά φέρεται να υποστηρίζει η πλευρά Αβραμόπουλου πως δεν πληρούται ένας από τους απαραίτητους όρους εγκυρότητας του.
- Δεν αναφέρει την εθνική απόφαση βάσει της οποίας εκδόθηκε, αλλά ούτε και τον χρόνο, τον τόπο και τις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του. «Εάν ο τόπος τέλεσης έστω και μιας αποδιδόμενης πράξης φέρεται να ήταν στην Ελλάδα, τότε μπορεί να δικαστεί στην Ελλάδα», επισημαίνει – μεταξύ άλλων – πηγή από το περιβάλλον Αβραμόπουλου, κάτι που καθιστά σαφές τις προθέσεις του πρώην επιτρόπου να μην βρεθεί ποτέ ενώπιον των Βελγικών Αρχών αλλά να κριθεί σε μεγάλο βάθος χρόνου, καθώς οι διαδικασίες είναι και χρονοβόρες, από πιο… φιλικές εγχώριες Αρχές.
Αβραμοπουλιάδα 1
απο το Documento
Στο στόχαστρο των βελγικών αρχών έχει τεθεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος καθώς κατηγορείται για εμπλοκή στο Qatar-gate. Ενώ έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για την υπόθεση στην οποία ευρωβουλευτές και αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρονται να εκμεταλλεύονταν τις θέσεις και την επιρροή τους και να έκαναν λόμπινγκ προς όφελος του Κατάρ με το αζημίωτο, ο πρώην επίτροπος της ΕΕ, ο οποίος συμετείχε στην αμαρτωλή ΜΚΟ Fught Impunity, εμφανίζεται να έχει άλλη μία σύνδεση με το εμιράτο του Κόλπου: ο νεαρός γιος του προσελήφθη πρόσφατα ως senior shipping analyst στην κρατική QatarEnergy.
Το Documento αποκαλύπτει ότι ο Ιάσονας (Jason) Αβραμόπουλος, που εργαζόταν για περίπου ενάμιση χρόνο στην Alpha Gas της οικογένειας Αγγελικούση ως assistant operations, προτού ακόμη συμπληρώσει τα 30 του χρόνια προσλήφθηκε τον Μάιο του 2024 ως senior shipping analyst στην κρατική QatarEnergy, έναν από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς ομίλους παγκοσμίως. Η συγκεκριμένη θέση προϋπέθετε πολυετή εμπειρία στον κλάδο. Είναι αξιοπερίεργο το πώς ο γιος του Δ. Αβραμόπουλου βρέθηκε σε μια τέτοια θέση και μάλιστα στο Κατάρ. Βέβαια, μετά το ένταλμα σύλληψης σε βάρος του πατέρα του από τις βελγικές αρχές για το Qatar-gate, ο υιός Αβραμόπουλος έσβησε το προφίλ του στο LinkedIn. Ωστόσο τα ψηφιακά ίχνη της προηγούμενης ανάρτησης παρέμειναν διαθέσιμα και εντοπίστηκαν κατά την έρευνα του Documento.
Η επένδυση στο Ναυάγιο
Η σχέση του Δ. Αβραμόπουλου με το Κατάρ έχει παρελθόν. Είναι αυτός που ως υπουργός Εθνικής Αμυνας το 2014 υπέγραψε απόφαση χορήγησης άδειας για την απόκτηση από «σκοτεινούς» Καταριανούς επενδυτές της νησίδας Αγιος Ιωάννης απέναντι από το Ναυάγιο της Ζακύνθου, χωρίς να υπάρχει βεβαίωση από την Κτηματική Υπηρεσία ότι η έκταση δεν ανήκε στο ελληνικό δημόσιο. Εναν χρόνο αργότερα, ο τότε ΥΠΕΘΑ Πάνος Καμμένος ακύρωσε την απόφαση Αβραμόπουλου, επικαλούμενος πιθανά δικαιώματα του δημοσίου καθώς και λόγους δημοσίου συμφέροντος και εθνικής ασφάλειας.
Ηταν το 2014 όταν στην Ελλάδα εμφανίστηκαν οι Καταριανοί ως επενδυτές δισεκατομμυρίων μέσω της αξιοποίησης περιοχής στη Ζάκυνθο που είναι πασίγνωστη ως Ναυάγιο. Η τότε πολυδιαφημισμένη επένδυση αποδείχτηκε απάτη, αφού οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες έκτασης 15.000 στρεμμάτων εμφάνιζαν ως δικές τους… εκτάσεις του δημοσίου. Σήμερα έχει πλέον αποκαλυφθεί –από έρευνα του Documento– ότι η «επένδυση» της απάτης εκείνη την περίοδο σχετιζόταν με κεφάλαια προσώπων που ελέγχονται ως τζιχαντιστές.
Μάλιστα, στην περίφημη επένδυση συμπεριλαμβανόταν και το νησί Αγιος Ιωάννης απέναντι από το Ναυάγιο. Οι «επενδυτές» είχαν υποβάλει αίτημα στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας για να αποφανθεί αν η υπό αγορά νησίδα Αγιος Ιωάννης μπορούσε να μεταβιβαστεί ή αν υπήρχε κώλυμα σε σχέση με θέματα εθνικής ασφάλειας και άμυνας.
Στις 17 Ιουλίου 2014, με το έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου Φ 110/3730340/Σ.420, ο Δ. Αβραμόπουλος ως υπουργός Αμυνας αποφασίζει για «τη χορήγηση άδειας στην εταιρεία “PIMANA (ΠΙΜΑΝΑ) ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ” για την απόκτηση με δικαιοπραξία εν ζωή εμπραγμάτων δικαιωμάτων κυριότητας, νομής και κατοχής στη νήσο “Άγιος Ιωάννης”, του Δήμου Ζακύνθου, της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου, της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων». Σε άλλο σημείο βέβαια του εγγράφου σημειώνεται ότι η άδεια χορηγείται υπό τον όρο της έκδοσης πιστοποιητικού από την Κτηματική Υπηρεσία Ζακύνθου, με το οποίο θα βεβαιώνεται ότι το δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας επί της νήσου καθώς η χορήγηση της άδειας δεν έχει την έννοια αναγνώρισης κυριότητας του φερόμενου ως ιδιοκτήτη της νήσου.
Αρα η απόφαση αυτή είναι εντελώς παράτυπη. Δηλαδή ο Δ. Αβραμόπουλος φέρεται αφενός να αποφασίζει κάτι χωρίς να έχει στη διάθεσή του τα έγγραφα που του δίνουν αυτό το δικαίωμα, αφετέρου να εκδίδει μια απόφαση που έχει στοιχεία παραπλάνησης καθώς απαντά σαν να πρόκειται για αδειοδότηση. Οπως, δε, φάνηκε εκ των υστέρων, οι υποτιθέμενοι επενδυτές χρησιμοποίησαν σε δικαστικές διαμάχες την υπουργική απόφαση Αβραμόπουλου ως άδεια για την αγοραπωλησία της γης. Μια απόφαση που έναν χρόνο αργότερα ακύρωσε ο τότε υπουργός Εθνικής Αμυνας Π. Καμμένος. Εχει ιδιαίτερη σημασία επίσης ότι εκείνη την περίοδο –όπως προκύπτει με μια απλή έρευνα– τα κεφάλαια πίσω από τους επενδυτές ελέγχονταν για σχέσεις με τους τζιχαντιστές.
Η υπογραφή για τον Άγιο Ιωάννη
Ας επιστρέψουμε όμως στους Καταριανούς… επενδυτές και ας ξετυλίξουμε το κουβάρι μιας δυσώδους υπόθεσης.
Στις 7 Μαΐου 2014 υπογράφεται το συμβόλαιο με το οποίο ο Γεώργιος Χάρος εμφανίζεται να μεταβιβάζει περίπου 15.000 στρέμματα στη βορειοδυτική Ζάκυνθο, στην περιοχή του Ναυαγίου, στην εταιρεία Pimana ΑΕ Ακινήτων.
Δύο μήνες αργότερα, στις 17 Ιουλίου 2014, ο τότε υπουργός Εθνικής Αμυνας Δ. Αβραμόπουλος υπογράφει την υπουργική απόφαση η οποία, όπως αναφέρει, εκδίδεται κατόπιν της από 13 Δεκεμβρίου 2013 αίτησης της Pimana. Στο έγγραφο αναφέρεται η «χορήγηση άδειας στην εταιρεία PIMANA Α.Ε. Ακινήτων για την απόκτηση εμπραγμάτων δικαιωμάτων κυριότητας, νομής και κατοχής στη νήσο “Αγιος Ιωάννης”», ενώ ταυτόχρονα τίθεται ως όρος η έκδοση πιστοποιητικού από την Κτηματική Υπηρεσία Ζακύνθου που θα βεβαιώνει ότι το δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας επί της νήσου.
Η υπουργική απόφαση φέρει δύο υπογραφές: του Δ. Αβραμόπουλου και του τότε λοχαγού Βασίλειου Μπονέ. Το όνομα του τελευταίου θα επανέλθει αργότερα στην υπόθεση, όταν ως μάρτυρας πλέον με την κατάθεσή του ανέτρεψε κρίσιμες πτυχές της διαδικασίας έκδοσης της επίμαχης απόφασης.
Η κατάθεση που «καίει» τον Αβραμόπουλο
Η εν λόγω υπουργική απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην κοινωνία της Ζακύνθου. Κάτοικοι της περιοχής κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά για την επίμαχη αγοραπωλησία και για όλα όσα τη συνόδευαν. Η υπόθεση πήρε τον δρόμο της Δικαιοσύνης και μαζί της άρχισαν να καταγράφονται ένορκες καταθέσεις κρατικών λειτουργών που συμμετείχαν στη διαδικασία.
Ανάμεσά τους βρίσκεται και η προϊσταμένη της Κτηματικής Υπηρεσίας Ζακύνθου Αγγελική Ζουρμπάνου. Στην ένορκη κατάθεσή της, στις 7 Νοεμβρίου 2014, δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι προσκομίζει το υπηρεσιακό έγγραφο με τα αποτελέσματα του ελέγχου που είχε διενεργήσει η υπηρεσία της τόσο για την έκταση των 15.000 στρεμμάτων όσο και για τη νησίδα Αγιος Γιάννης, η οποία περιλαμβανόταν στην ίδια υπόθεση.
Βεβαιώνει ότι η απόφαση του υπουργού Εθνικής Αμυνας εκδόθηκε «χωρίς να έχει προηγηθεί το πιστοποιητικό που εκδίδει η υπηρεσία μου για τυχόν προβολή δικαιωμάτων του δημοσίου». Η συγκεκριμένη διατύπωση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Κι αυτό γιατί στην απόφαση Αβραμόπουλου αναφερόταν ρητά ότι η άδεια χορηγείται υπό τον όρο της έκδοσης πιστοποιητικού από την Κτηματική Υπηρεσία Ζακύνθου, με το οποίο θα βεβαιωνόταν ότι το δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας επί της νησίδας. Η προϊσταμένη της ίδιας υπηρεσίας καταθέτει ενόρκως ότι η απόφαση είχε εκδοθεί χωρίς να έχει προηγηθεί το πιστοποιητικό που η ίδια όριζε ως αναγκαία προϋπόθεση. Με άλλα λόγια, η υπουργική απόφαση είχε υπογραφεί προτού εκπληρωθεί το βασικό προαπαιτούμενο.
Η κατάθεση του λοχαγού που συνυπογράφει την απόφαση
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ένορκη κατάθεση του λοχαγού Β. Μπονέ. Πρόκειται για τον αξιωματικό που συνυπογράφει με τον Δ. Αβραμόπουλο την υπουργική απόφαση της 17ης Ιουλίου 2014 και λίγους μήνες αργότερα καλείται να περιγράψει ενώπιον της Δικαιοσύνης τι ακριβώς είχε προηγηθεί της έκδοσής της.
Ο λοχαγός κατέθεσε ότι «η εισήγηση ήταν θετική για τη χορήγηση της άδειας από τον ΥΕΘΑ, καθώς κρίθηκε ότι δεν συνέτρεχαν λόγοι εθνικής άμυνας και ασφάλειας που να συνηγορούν για το αντίθετο». Η κατάθεση Μπονέ αποκαλύπτει ότι το υπουργείο Εθνικής Αμυνας εξέτασε ένα συγκεκριμένο και μόνο ζήτημα: αν συνέτρεχαν λόγοι εθνικής άμυνας και ασφάλειας που θα εμπόδιζαν τη χορήγηση της άδειας. Η ίδια η υπουργική απόφαση θέτει ως όρο και ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα: να βεβαιωθεί από την Κτηματική Υπηρεσία Ζακύνθου ότι το ελληνικό δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας επί της νήσου.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η συνέχεια της κατάθεσης του λοχαγού. Ο ίδιος αναφέρει ότι στην υπουργική απόφαση είχε ενσωματωθεί ρητός όρος σύμφωνα με τον οποίο για να ολοκληρωθεί νόμιμα η δικαιοπραξία απαιτούνταν πιστοποιητικό της Κτηματικής Υπηρεσίας Ζακύνθου, με το οποίο θα βεβαιωνόταν ότι το ελληνικό δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας επί της νήσου. Ωστόσο αμέσως μετά αποκαλύπτει ότι «στην Υπηρεσία μου κοινοποιήθηκε μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης έγγραφο της Κτηματικής Υπηρεσίας Ζακύνθου, σύμφωνα με το οποίο αδυνατούσε προς το παρόν να επιδώσει το απαιτούμενο πιστοποιητικό». Δηλαδή, όταν η υπουργική απόφαση είχε ήδη υπογραφεί, η αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία ενημέρωνε ότι δεν ήταν ακόμη σε θέση να εκδώσει το πιστοποιητικό που η ίδια η απόφαση προέβλεπε ως αναγκαία προϋπόθεση. Δηλαδή η διαδικασία που ακολουθήθηκε απέχει από εκείνη που προέβλεπε η ίδια η υπουργική απόφαση.
Ποιοι κρύβονταν πίσω από την Pimana;
Πρόσωπα με διαφορετικές αλλά ιδιαίτερα ισχυρές διασυνδέσεις βρίσκονται πίσω από την Pimana. Ο Κρίστιαν Κομέρ εμφανίζεται ως ο ιδιοκτήτης και ο άνθρωπος που διαχειριζόταν την επένδυση του εµίρη του Κατάρ Χαµάντ µπιν Χαλίφα αλ Θάνι, ενώ η Τζουμάνα Μπεσάρα, κουνιάδα του Κομέρ, είναι η πρόεδρος. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΜΗ, στο ΔΣ της εταιρείας συμμετείχαν ακόμη ο Ευθύμιος Μπουλούτας, διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΛΑΡΚΟ Κωνσταντίνος Θανάσουλας και ο Simon Nicolas Nurvey.
Από την «επένδυση» στους τζιχαντιστές
Οπως αποκάλυψε το Documento τον Δεκέμβριο του 2024, το όνομα του Κρίστιαν Κομέρ περιλαμβάνεται στην υπόθεση CL-2021-332, η οποία εκκρεμούσε τότε ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου του Λονδίνου. Ο Σύριος Basel Hashwah, μαζί με ομάδα άλλων μαρτύρων, στρέφεται κατά της Qatar National Bank, της Doha Bank και σειράς επιχειρηματιών, μεταξύ των οποίων και ο Κομέρ, καταγγέλλοντας τη χρηματοδότηση της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Νούσρα του Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι, νυν προέδρου της Συρίας.
Στα δικόγραφα περιγράφεται ένας μηχανισμός χρηματοδότησης που, σύμφωνα με τους ενάγοντες, λειτουργούσε τουλάχιστον από το 2010. Οπως υποστηρίζεται, η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας πραγματοποιούνταν σε συνεργασία με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και με τη συμμετοχή παραγόντων του Κατάρ, ενώ η Τουρκία φέρεται να αποτελούσε τον βασικό δίαυλο μέσω του οποίου διοχετεύονταν τα κεφάλαια. Οι ίδιες καταγγελίες αναφέρουν ότι υπερκοστολογημένες κατασκευαστικές συμβάσεις χρησιμοποιούνταν ως μηχανισμός δημιουργίας υπερκερδών, τα οποία μέσω της Qatar National Bank και της Doha Bank κατέληγαν στην Αλ Νούσρα. Σύμφωνα πάντα με τα δικόγραφα, ακόμη και έργα που εμφανίζονταν ως πραγματικά και νόμιμα χρησιμοποιούνταν ως «όχημα» για τη διοχέτευση χρημάτων προς την οργάνωση.
Προτού ακόμη έρθουν στο φως τα βρετανικά δικόγραφα, το όνομα του Κομέρ είχε ήδη εμφανιστεί στην Ελλάδα. Την 1η Δεκεμβρίου 2015 η εφημερίδα «Ανεξαρτησία» δημοσίευσε πρωτοσέλιδο με τίτλο περί στοιχείων για χρηματοδότηση της τρομοκρατίας μέσω εταιρειών real estate. Στο σχετικό ρεπορτάζ υποστηριζόταν ότι ήδη από το 2012 είχαν εκδοθεί επιταγές συνολικού ύψους 8 εκατ. ευρώ με αιτιολογία την υποτιθέμενη αγορά βραχονησίδας στο Ιόνιο, ενώ γινόταν αναφορά και σε λογαριασμό κυπριακής εταιρείας με εκπροσώπους, μεταξύ άλλων, την Τζουμάνα Μπεσάρα και τον Κριστιάν Κομέρ, στον οποίο είχε εμβαστεί ποσό 3.558.000 ευρώ με αιτιολογία την υποτιθέμενη αγορά πέντε νησίδων στο Ιόνιο. Ο τότε υπουργός Εθνικής Αμυνας Δ. Αβραμόπουλος δεν μπορούσε και δεν όφειλε, προτού υπογράψει μια τόσο κρίσιμη υπουργική απόφαση, να έχει διασφαλίσει ότι είχε προηγηθεί ουσιαστικός έλεγχος για την εταιρεία και τα πρόσωπα που εμφανίζονταν πίσω από την πολυδιαφημιζόμενη επένδυση;