Θαν.Καμπαγιαννης

 

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ε. Μπακέλας απέρριψε τέσσερα αιτήματα ανάσυρσης της δικογραφίας των υποκλοπών, η οποία θυμίζουμε ότι παραμένει στο αρχείο με ενέργειες του προηγούμενου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα παρά την περί του αντιθέτου απόφαση του πρωτοδίκη του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας με σύμφωνη πρόταση του εισαγγελέα που αιτήθηκαν την περαιτέρω διερεύνηση. Δεν θα αναφερθώ στα εμπεριστατωμένα αιτήματα του συναδέλφου Ζαχαρία Κεσσέ που έχει ήδη προχωρήσει σε δημόσια ανάρτηση. Αναφέρομαι μόνο στο αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά που μετά από πολύχρονη σιωπή (η οποία ούτε ξεχνιέται ούτε παραγράφεται) προσήλθε στον Άρειο Πάγο και αιτήθηκε τη διερεύνηση της σε βάρος του παρακολούθησης με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.

Κι όμως, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είπε όχι σε έναν πρώην Πρωθυπουργό που δήλωσε το προφανές: ότι η παρακολούθηση του κινητού τηλεφώνου ενός πρώην Πρωθυπουργού – με πιθανούς δράστες άτομα που συνδέονται με ξένο κράτος – αποτελεί ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ επαρκέστατη ένδειξη τέλεσης ακόμα και του κακουργήματος της κατασκοπείας. Θυμίζουμε ότι οι εισαγγελικές αρχές της χώρας ανέσυραν από το αρχείο τη δικογραφία της υπόθεσης της Μαρφίν με ένα ανώνυμο email και μόνο...

Ως παρακράτος ορίστηκε στην ελληνική ιστορία εκείνο το κομμάτι του κράτους που, ιδίως στη μετεμφυλιακη Ελλάδα, λειτουργούσε και εγκληματούσε υπεράνω του νόμου, θωρακισμένο από την επίσημη πολιτεία και από την πολιτική απόφαση του άρχοντος συγκροτηματος εξουσίας ότι κάποιους μηχανισμούς δεν μπορεί τίποτα και κανένας να τους ελέγξει. Χρειάστηκε η Χούντα και ο ακρωτηριασμός της Κύπρου, μαζί βέβαια με τη Μεταπολίτευση, για να ξηλωθεί αυτός ο πολυπλόκαμος μηχανισμός.

Κι όμως να που σήμερα επιστρέφουμε στο σημείο μηδέν. Το παρακράτος που παρακολουθούσε πρώην πρωθυπουργούς, υπουργούς, στρατηγούς, εισαγγελείς, αρχηγούς κομμάτων και δημοσιογράφους, καταφέρνει να στέκει ανέγγιχτο, όσο και αν χρειάστηκε να φάνε κάποιοι τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό. Η υπόθεση των υποκλοπών είναι η καλύτερη και η οριστικότερη απόδειξη απέναντι στις κοινότοπες δηλώσεις ότι “η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου”.