Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

απο αναμεταδοση

Γέμισε ο κόσμος Καφέ Μπαρ…... λες και δεν υπάρχει άλλο χρώμα! 

Εκεί που ζεσταίνεσαι, ξαφνικά φυσάει ένα αεράκι, αλλά δε ξέρεις από πού.. 
Ανεμυστήριο...


-κατσεε, ρε μωρό, πού πας; 
-παλιά
, έβαζες και το "μου" 
-κάτσε μου, ρε μωρό…
..πού πας; 

-Τέρμα. Χωρίζουμε, δεν μπορώ άλλο να με κοροϊδεύεις για τα περιττά κιλά μου 
-Κάτσε
,βρε μωρό μου. Σκέψου το παιδί μας 
-Ποιο παιδί μας ;
 
-Τι,δεν είσαι έγκυος;
 

-Τόση ώρα μιλάμε, δεν θα μού πεις το όνομα σου; 
-Προφανώς, απλώς μο
ύ φάνηκες λίγο χαζούλα. 
-Χάρηκα Προφαν
έ, με λένε Ελένη! 

-Συγνώμη που σε πλήγωσα, σε θέλω πίσω.. 
-Πάρε ένα ποτήρι..
 
-Πήρα..
 
-Πέτα το κάτω..
Έσπασε; 
-
Όχι.. 
-
Έτσι έσπασες την καρδ...ΟΧΙ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΡΕ ΗΛΙΘΙΕ!

-Kυρία
, ο Τάκης με χτύπησε και μάτωσε το γονατακι μου
-ναι, ναι, Kυρία
,το είδαμε κι εμείς! 
(Μάρτυρες του εχωβαβα)
 

Αγαπητό κοσμοπόλιταν... όταν λέω κάτι στον Τάκη μου, ξυνει τα @@ του..... με
  γράφει ή είναι κάτι δερματικό;;;; 

Χώρισα με την αλλήθωρη γκόμενά μου, γιατί την έπιασα να κοιτάζει εμένα... 


Δεν είμαι κοντή. Είμαι η τελειότητα συμπυκνωμένη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου