απο το Ημετερο ΒαλκανοΑφρικανισταν

 

Το έγκλημα που καίει τα δάση της Ελλάδας

Η Ελλάδα καίγεται εδώ και δεκαετίες με ανυπολόγιστες συνέπειες σε ανθρώπινες ζωές, δάση και περιουσίες. Τα τελευταία χρόνια κάηκαν η Εύβοια, η Ρόδος, ο Έβρος αλλά και η Αττική.

Κανένας υπουργός ή περιφερειάρχης δεν παραιτήθηκε.

Από καιρό έχει διαφανεί το πλαίσιο δυσκολίας στο οποίο λειτουργεί η Πυροσβεστική και έχουμε εμπεδώσει στην πράξη τη δυσκολία αποτελεσματικότητά της, κυρίως λόγω ελλείψεως πόρων και δυναμικού.

Η Πυροσβεστική δεν απαρτίζεται από δασολόγους αλλά από άτομα που έχουν σαν δόγμα την πυρόσβεση αλλά και τη διάσωση. Εξάλλου, αυτή είναι η δουλειά της. Αν καίγεται ένα διαμέρισμα πάει η Πυροσβεστική. Αν εγκλωβιστεί κάποιος σε ένα ασανσέρ πάει η Πυροσβεστική. Αν μία γάτα βρεθεί σε ένα δέντρο και ένας σκύλος σε πηγάδι πάλι πάει η Πυροσβεστική. Και σε αμέτρητες άλλες περιπτώσεις πάει η Πυροσβεστική που έχει μετατραπεί στο… παιδί για όλες τις δουλειές.

Στην Ελλάδα η Πυροσβεστική τα βάζει και με τις τερατώδεις φλόγες στις δασικές εκτάσεις όπου δέντρα 30 μέτρων γίνονται παρανάλωμα του πυρός.

Μόνο η Πυροσβεστική μπορεί να σβήσει τη φωτιά στα δάση; Πλέον ναι.

Και αυτό διότι συντελέστηκε το 1998 ένα περιβαλλοντολογικό έγκλημα που οι κυβερνώντες συντηρούν μέχρι και σήμερα.

Το 1998 ψηφίζεται ο ν. 2612/1998, με θετική ψήφο μόνο των (παρόντων) βουλευτών της τότε συμπολίτευσης (επί 256 ψηφισάντων: 44 απόντες, 136 υπέρ, 120 κατά) με τον οποίο η δασοπυρόσβεση ανατίθεται κατ’ αποκλειστικότητα στο Πυροσβεστικό Σώμα και παραμένει το αντικείμενο της πρόληψης στη Δασική Υπηρεσία. Τότε κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη.

Η Ελληνική Δασική Υπηρεσία είχε συστηθεί το 1830.

Αφού πέρασε από περιπέτειες, πότε με παραγκωνισμό ή και με διάλυση ακόμη (το 1877 ανατίθεται η φύλαξη των δασών στη Χωροφυλακή και η διαχείριση στους Οικονομικούς Εφόρους), οργανώθηκε με αυτοτέλεια και κάποια αυτάρκεια, μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας και αργότερα της Θράκης (1922).

Έφτασε το 1998 να καταργηθεί για… εξοικονόμιση πόρων.

Τότε, δασολόγοι, δασοπόνοι, καθηγητές σχολών, φοιτητές, συνδικαλιστές είχαν σπεύσει στη Βουλή για να πείσουν πως η φωτιά στο δάσος χρειάζεται ειδική διαχείριση από ανθρώπους με επιστημονικές γνώσεις και δυναμικό που έχει εξειδίκευση στον τομέα.

Οι προσπάθειές τους ήταν μάταιες και η Δασική Υπηρεσία παρέδωσε στην Πυροσβεστική τα οχήματά της και όλο της το ραδιοτηλεφωνικό υλικό. Επίσης μετατάχθηκαν 1.200 δασοφύλακες και οδηγοί στην Πυροσβεστική και ουδέποτε αντικαταστάθηκαν.

Η καταστροφή άρχισε και συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα…