ο Ξενακης

Περασμενους χρονους πεθανε σε καποιο χωριο ενας ζητιανος και ανελαβε ο Προεδρος της Κοινοτητας να φροντισει για την ταφη του…βρηκε μια μοιρολογητρα και της εδωσε δυο παραδες να τονε κλαψει…υστερα πηγε στον παπα του χωριου…ηταν τα χρόνια που οι παπαδες δεν επαιρναν μισθο και ζουσαν από τις λειτουργιες και τα μυστηρια…ο παπας ηταν δυστροπος και συφερτζής και λεει του Προεδρου

-κι εμενα ποιος θα με πλερωσει;

-ευλοημενε,του λεει ο Προεδρος,θαψε και έναν χωρις λεφτα…να τονε πεταξομε θελει,επειδη είναι ξενος;

Η μοιρολογητρα επηγε και τονε μοιρολογουντανε,μα δεν ηξερε τιποτα για τον ζητιανο,ουτε το ονομα του…γι`αυτό του ελεγε

-Ξενακι μου,Ξενακι,ποιος σ`εφερε στα ξενα;!...(και συνεχεια το ιδιο)

Μαζευτηκαν οι χωριανοι στο σπιτι που ειχε πεθανει και πηραν τον νεκρο για την εκκλησια

Η μοιρολογητρα,σ`ολη τη διαδρομη το ιδιο μοιρολόι

-Ξενακι μου ,Ξενακι,ποιος σ`εφερε στα ξενα; κλπ…

Κι ο παπας,ολο νευρα για την αγγαρεια,συμπληρωσε

-ο διαολος τον ήπεψε

Και μ`εμπλεξε κι εμενα!