Στελιος Σοφιανος

 Πριν από λίγα χρόνια βρέθηκα να έχω απέναντί μου διοικητή αστυνομικού τμήματος της Αττικής. Η συνάντηση ήταν απρογραμμάτιστη, ένας κοινός φίλος έτυχε να βρίσκεται μαζί του και με προσκάλεσαν στην παρέα τους. Καθώς γνωρίζω καλά και επί χρόνια συχνάζω στην περιοχή ευθύνης του, τον ρώτησα ευθέως για το ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Στο μυαλό μου είχα μια απάντηση όπως «κλοπές, διαρρήξεις, ναρκωτικά, πορνεία» κλπ, όλα αυτά δηλαδή με τα οποία έχουν να κάνουν οι αστυνομικοί. Η απάντησή του ήταν: «Ένα είναι το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στην Αστυνομία: η δύναμη του τμήματος. Έχω 90 άτομα δύναμη, αλλά μόνο 25 διαθέσιμους για περιπολίες και λειτουργία του τμήματος. Τι να προλάβεις με αυτά;». Και οι υπόλοιποι -οι πολλοί- τι κάνουν;, ρώτησα έκπληκτος. Απάντησε: «Φυλάνε σπίτια πολιτικών και επιχειρηματιών». Στην ΕΛΑΣ υπάρχει η Γενική Διεύθυνση Προστασίας Επισήμων και Ευπαθών Στόχων, με μια δύναμη που υπολογίζεται γύρω στα 2.500 άτομα – κάποιες πληροφορίες μιλούν για 3.000. Υπάρχουν και τα αστυνομικά τμήματα κάθε περιοχής, που επίσης διαθέτουν προσωπικό για τη φύλαξη τέτοιων «στόχων»: δηλαδή, πολιτικών, επιχειρηματιών, οικονομικών παραγόντων, ξένων αντιπροσωπειών, εκδοτών, δημοσιογράφων κ.ά. Είναι μάλλον αδύνατον να γνωρίζει κάποιος με ακρίβεια, ακόμη και στα κεντρικά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, πόσοι είναι σήμερα οι αστυνομικοί που υπηρετούν στη φύλαξη τέτοιων στόχων. Είναι 5.000; 6.000; Περισσότεροι; Σίγουρα είναι ένας όχι και τόσο μικρός «στρατός» και ένα ποσοστό που ξεπερνάει το 10% του συνόλου της δύναμης της ΕΛΑΣ στη χώρα μας (υπολογίζονται σε 55.000 άτομα περίπου)!* Δικαιολογούνται όλες αυτές οι αποσπάσεις και τοποθετήσεις; Προφανώς όχι. Τα παραδείγματα δεν είναι λίγα, με πρόσφατο αυτό του Στέφανου Κασσελάκη, που από τη μία ημέρα στην άλλη βρέθηκε (ή θα βρισκόταν, αν δεν υπήρχαν οι διαρροές και οι αντιδράσεις) με 3 αστυνομικούς συνοδούς, επειδή δεχόταν ομοφοβικές και άλλους είδους απειλές μέσα από τα social media. Ήταν μόλις πριν από 2,5 χρόνια άλλωστε, που έκπληκτο το Πανελλήνιο πληροφορείτο ότι ισχυρή αστυνομική συνοδεία είχε και ο Μένιος Φουρθιώτης – τους φρουρούς του, μάλιστα, τους υπέβαλε και σε πολλά «καψόνια», σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο της ΕΛΑΣ που είχε τότε διαρρεύσει Είναι επίσης γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι ο Φουρθιώτης δεν ήταν μοναδικός στο είδος του. Ουκ ολίγοι από όσους απολαμβάνουν της επίσημης κρατικής προστασίας, χρησιμοποιούν τους αστυνομικούς σαν υπηρέτες τους, για πολλές ακόμη δουλειές: να παίρνουν τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ ή από τις διάφορες μπουτίκ, να πηγαινοφέρνουν ως οδηγοί μέλη της οικογένειας σε σχολεία, γυμναστήρια και άλλες δραστηριότητες, να μεσολαβούν σε συναδέλφους τους για «σβήσιμο» κλήσεων από τροχαίες παραβάσεις κλπ κλπ. Ενώ πανίσχυροι επιχειρηματίες, με πλήθη από ιδιωτικούς φρουρούς, αξιοποιούν τους αστυνομικούς κυρίως σαν… τροχονόμους, για να φτάσουν πιο γρήγορα (και με μεγαλύτερη ασφάλεια προφανώς) στον εκάστοτε προορισμό τους. Οι πιο «σωστοί» φροντίζουν να δίνουν «κάτι» στους πιο έμπιστούς τους, υπάρχουν όμως και οι «σπάγγοι», που θεωρούν ότι οι αστυνομικοί «βγάζουν» ήδη αρκετά (που δεν…) και δεν «τσοντάρουν»… Γνωστά είναι αυτά, όπως και πολλά ακόμη που ακούγονται και τα οποία δεν γράφονται (γιατί μετά θα πρέπει να αιτηθούμε και εμείς φύλαξης)… Κάπου εδώ, όμως, ανακύπτουν τα ερωτήματα, που περισσότερο ρητορικά τα θέτουμε, καθώς οι απαντήσεις είναι επίσης γνωστές: Έχει η ΕΛΑΣ την πολυτέλεια να διαθέτει χιλιάδες από το προσωπικό της για τη φύλαξη δημοσίων προσώπων και, κυρίως, ιδιωτών που (νιώθουν ότι ή όντως) δέχονται απειλές; Υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια με τα οποία λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις και ποια; Ποιοι λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις; Πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρξουν «πειρασμοί διαπλοκής», τόσο για τους αξιωματικούς που παίρνουν τις αποφάσεις, όσο και για τους αστυνομικούς που υπηρετούν κοντά, πολύ κοντά σε «ευαίσθητους στόχους»; Πώς διασφαλίζεται η προστασία των αστυνομικών από συμπεριφορές «τύπου Φουρθιώτη»; Και, τελικά, μας αρέσουν όλα αυτά; Μας αρέσει να πληρώνουμε όλοι για να φυλάσσονται λίγοι από πολλούς; Μας αρέσει να μην υπάρχει διαφάνεια στο πόσοι και από πόσους φυλάσσονται; Μας αρέσει η εικόνα που βλέπουμε στους δρόμους, έξω από ξενοδοχεία ή από κτίρια όπου συγκεντρώνονται «ευαίσθητοι στόχοι», με πλήθος αστυνομικών να συνεπικουρούν μαυροφορεμένους ιδιωτικούς φρουρούς και να σκοτεινιάζει ο τόπος; Μας αρέσει να σταματούν την κίνηση εκατοντάδων οχημάτων για να περάσουν οι λιμουζίνες και οι τζιπάρες των «στόχων»; Μας αρέσει να δείχνουμε ότι είμαστε «η Κολομβία της Ευρώπης», όπως έχει πια επικρατήσει; Αλήθεια, γίνονται όλα αυτά στην Κολομβία; 

  * Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (2017-2019), η Ελλάδα έχει τη δεύτερη υψηλότερη αναλογία αστυνομικών, με 499 αστυνομικούς ανά 100.000 κατοίκους (μόνο η Κύπρος μας περνάει). Ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 334 αστυνομικοί ανά 100.000 κατοίκους. 

Palki Sharma

 

https://www.youtube.com/watch?v=WGDDTCULdDk

https://www.youtube.com/watch?v=VbwT58iK2ts

 

 

Μαργαριτα Συγγενιώτου

 Μία φορά κι έναν καιρό, ήταν τρία γουρουνάκια. Μια μέρα είδαν ότι το κράτος έδινε χρήματα για να φτιάξουν σπιτάκια όλα τα ζώα και είπαν να το κάνουν κι αυτά.

Το πρώτο σκέφτηκε να φτιάξει ένα σπίτι από άχυρα. Ήταν φτηνό και θα του έμεναν λεφτά να τα μοιράσει στους φίλους του, για να αποκτήσει καλό όνομα στη γειτονιά. Έφτιαξε κι έναν πολύ ωραίο εξωτερικό χώρο, με φοίνικες, ψευδοπιπεριες και ωραίες γλάστρες, έτσι, να τα βλέπει η γειτονιά και να ζηλεύει.

Το δεύτερο έφτιαξε ένα σπίτι από τούβλα. Όχι πολύ ακριβά, τα φτηνά, γιατί ήθελε κι αυτό να μοιράσει λεφτά στους φίλους του, ώστε να το αγαπάνε και να πίνουν στην υγειά του. Έτσι έκοψε το κόστος από όπου μπορούσε, κυρίως από εκεί που δεν έβλεπε ο πολύς κόσμος.

Το τρίτο άνοιξε βιβλία, πήρε χάρτες, διάβασε για την κλιματική αλλαγή, αν πρόκειται να βρέξει ή να χιονίσει, αν θα κάνει σεισμούς, τόσο σίδερο εδώ, τόσο μπετο εκεί, αντιπλημμυρικα έργα αντισεισμικος σχεδιασμός, αντιπυρικές ζώνες, ζήτησε εκπτώσεις από τεχνίτες κι εργολάβους, ξεπαραδιαστηκε, αλλά έμεινε ικανοποιημενο.

Και πέρασε το καλοκαίρι και ήρθε ο χειμώνας. Ένας λύκος, που η κλιματική αλλαγή είχε καταστρέψει το φυσικό του habitat, κατέβηκε στη γειτονιά των γουρουνακιων, ώστε να βρει τροφή. Πάει στο αχυρενιο σπίτι, φυσάει μια, φυσάει δύο, παρ'το κάτω το σπίτι. Το γουρουνάκι ίσα που πρόλαβε να βάλει δύο πράγματα σε μια βαλιτσουλα κι έφυγε τρέχοντας. Πήγε και χτύπησε την πόρτα του δεύτερου γουρουνακιου. Εκείνο το καλοδεχτηκε κι ας είχε πάνω του λίγες μαύρες βούλες. Το έβαλε στο σπίτι του κι άρχισαν μαζί να ψάχνουν καμιά σανίδα να κλείσουν τα παράθυρα. Δεν βρήκαν πολλά πράγματα, δεν υπήρχε τίποτα χρήσιμο στο σπίτι, αλλά έκαναν ο,τι μπόρεσαν. Ίσα που είχαν τελειώσει όταν άκουσαν τον λύκο να πλησιάζει. Ο λύκος φυσηξε μια, φυσηξε δύο, δυσκολεύτηκε λιγάκι, αλλά τελικά το έριξε το σπίτι. Ίσα που πρόλαβαν τα δύο γουρουνάκια να φύγουν από το σπίτι, ούτε τα βασικά δεν πήραν. Πήγαν στο σπίτι του τρίτου γουρουνακιου κι άρχισαν να βαράνε την πόρτα με μανία. Το τρίτο γουρουνάκι τους άνοιξε κι όταν άκουσε ότι έρχεται ο λύκος, τα πήγε σε ένα δωμάτιο. Πατάει ένα κουμπί, φραπ κατεβαίνουν κάγκελα σε όλα τα παράθυρα. Πατάει ένα άλλο, μπαίνει μπροστά μια γεννήτρια. Πατάει ένα τρίτο εμφανίζεται μια δεξαμενή με νερό. "Μην φοβάστε" τους λέει "εδώ έχουμε όσα χρειαζόμαστε". Κάποια στιγμή έρχεται ο λύκος, πατάει σε μια παγίδα, τραυματίζει το πόδι του. Φυσάει, φυσάει, πού να ρίξει το σπιτάκι, ήταν σκέτο φρούριο. Φεύγει απογοητευμένος*. Κι έτσι τα γουρουνάκια άνοιξαν κρασαρες και καλοφαγαν, από το ενημερωμένο κελάρι του τρίτου γουρουνακιου.

Κι αυτό, καλά μου παιδιά, είναι μια ιστορία για την σημασία της πρόληψης και του σωστού σχεδιασμου με μια εσάνς προσφυγικου.

(*εδώ υπάρχει κάτι στενάχωρο, γιατί κάτι πρέπει να φάει κι ο λύκος. Αλλά είναι αλληγορία. Σε έναν ιδανικό κόσμο, θα υπήρχαν οργανώσεις με επαρκή χρηματοδότηση και θα τον φρόντιζαν κι αυτόν τον καημενο)

Douglas MacGregor

https://www.youtube.com/watch?v=itG1yGPq6CA 

Γερασιμος Λυκιαρδοπουλος

 

 από το βιβλίο του: Της στιγμής (εκδόσεις Πανοπτικόν, σελ. 46-47, α΄έκδοση 1991)

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

«Κάποτε ἡ κραυγή «ἄνθρωπος στή θάλασσα!» ὑποχρέωνε τήν κοινότητα ἐνός καραβιοῦ νά ἐπιστρατεύσει ὅλες τίς ὑλικές καί ἠθικές δυνάμεις της γιά νά σώσει αὐτόν πού βρισκόταν σέ κίνδυνο. Ἡ ἐπιστράτευση τῆς κοινότητας ἦταν ὁλοκληρωτική, ἐσωτερική, ἐνστικτώδης, δηλαδή ἀνάλογη σέ δύναμη καί ὁμόλογη σέ ποιότητα πρός τά φυσικά στοιχεῖα πού ἀπειλοῦσαν τό κινδυνεῦον μέλος της. Γιατί ἀλίμονο στό σκάφος ἐκεῖνο πού θά μποροῦσε νά ἀδιαφορήσει σέ μιά τέτοια κραυγή. Θά ἦταν ἕνα σκάφος καταδικασμένο καί τό ἴδιο σέ χαμό, ἕνα σκάφος καταραμένο, ἄρρωστο, ταμένο τοῦ Διαόλου. Τί συμβαίνει, λοιπόν, στό δικό μας σαστισμένο ταξίδι; Ὁλόφωτο πλέει τό καράβι μας στά κύματα τῶν πνιγμένων πού κανείς δέν τούς ἄκουσε ποτέ. Μά ἄν δέν ξυπνήσουμε στήν ὥρα μας, θά ξυπνήσουμε αὔριο πεθαμένοι – σπασμωδικά, δουλευτάδικα φαντάσματα πάνω σέ τοῦτο τό ἄσκοπο πλεούμενο. Μέ ὅλους τούς νόμους καί τούς προφῆτες νά σαπίζουνε στό ἀμπάρι. Μέ τήν παντιέρα κουρέλι καί τή χολέρα νά κόβει βόλτες ἐκεῖ πού ἠχοῦσαν κάποτε τραγούδια. Γιατί παρατήσαμε τό τιμόνι στήν Ἀδιαφορία. Γιατί σαϊτέψαμε ἀπό ἀνία τό ἐρημικό πουλί πού κάθησε κάποτε στήν πρύμη μας»

Ευτυχια Καρυδη

  Ε ν έ ρ γ ε ι α και π ε ρ ι β ά λ λ ο ν

Ως Πρωθυπουργός, άρα ως ο πρώτος υπεύθυνος, ενημέρωσε την ανωτάτη πολιτειακή αρχή:"Τις πυρκαγιές τις βάζει ανθρώπινο χέρι!"Συναίνεσε η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας: "Χέρι, χέρι...!".. Βγήκαν οι καραμπίνες"των πατριωτών" στο κυνήγι της άνομης λαθρομετανευστικής χείρας. Μετά, ο ίδιος, ως ο πρώτος υπεύθυνος, μας είπε:"Η καλή απόδοση της οικονομίας αντισταθμίζει το σκοτεινό κλίμα των πυρκαγιών''.Αντιστάθμισμα δεν προκάναμε. Άλλος με τη βάρκα μας, άλλος με σωσίβιο. Κολυμπάμε. Εγκατέλειψαν προφανώς οι βέβηλοι λαθρομετανάστες τα εγκόσμια, αποδήμησαν εις ουρανούς και στίβουν με όλη τους τη δύναμη τα σύννεφα πάνω απ΄τα κεφάλια μας.

Και τώρα; Τώρα, ως ο πρώτος υπεύθυνος ενημερώνει εκ νέου την ανωτάτη αρχή:"Αν ο κάθε πολίτης δεν αναλάβει την ευθύνη του δεν μπορεί το κράτος να βοηθήσει".Δεύτερη συναίνεση της κ. Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας:"Οπωσδήποτε''.

Αναγνωρίζω, και το εννοώ, αν είχαμε και πάλι χούντα. Δικτατορία μια απ΄τις πολλές, που έχει αργάσει αυτόν τον τόπο, δε θα ήταν δυνατό να Σας απευθύνω το λόγο. Τώρα όμως, όπως άλλωστε το έχω πράξει ως υπεύθυνο άτομο- υπεύθυνος πολίτης και με προσωπικές συστημένες επιστολές, μπορώ. Έτσι δεν είναι;

Θα ήθελα, λοιπόν, να ρωτήσω:Ποιο κράτος, κύριε Πρωθυπουργέ; Ποιο κράτος, Πρώτη Κυρία της Ελληνικής Δημοκρατίας; Εδώ η χώρα από χώρα έχει καταντήσει χώρος. Αλλά έστω κι έτσι, έστω και τώρα. Τί κάνετε;

Το 1961 είδε το φως της δημοσιότητας ένα από τα πολλά επιστημονικά έργα του Οικονομολόγου, Μηχανολόγου - Ηλεκτρολόγου του ΕΜΠ και Πολιτικού Γρηγόρη Φαράκου. Πρόκειται για την: "Ενεργειακή οικονομία και Πολιτική". Η επιστημονική κοινότητα χειροκροτεί το έργο. Ο Νίκος Κιτσίκης,-θέλω να πιστεύω ότι τόσο εσείς κ. Πρωθυπουργέ, όσο και η κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνωρίζετε το παγκόσμιο επιστημονικό και ηθικό ανάστημα του ανδρός: Νίκου Κιτσίκη. Ο Ν. Κιτσίκης, λοιπόν, αποστέλλει επιστολή στο Υπουργείο Εξωτερικών. Μπαίνει επικεφαλής εκστρατείας ώστε να επιτραπεί η είσοδος στη χώρα, του τότε πολιτικού πρόσφυγα Γρηγόρη Φαράκου, που έχει προσκληθεί από το ΤΕΕ =Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος να κάνει παρέμβαση στο Π ρ ώ τ ο Ενεργειακό Συνέδριο της Ελλάδας.

Παρόμοιες ενέργειες και διαβήματα γίνονται επί πολλούς μήνες από τον Λεωνίδα Κύρκο, τον Ανδρέα Παπανδρέου, συναδέλφους του Φαράκου μέλη του ΤΕΕ των Συλλόγων Πολιτικών Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων, Μηχανολόγων κά. Η αντίδραση των μετεμφυλιακών μηχανισμών δεν κάμφθηκε. Με την Μεταπολίτευση η "Ενεργειακή Οικονομία και Πολιτική"επανεκδίδεται. Μέλη της παράταξης της οποίας ηγείσθε, κ. Πρωθυπουργέ, όπως ο Μιλτιάδης Έβερτ,ο Θανασάκης Κανελλόπουλος, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, ο Τάκης Λαμπρίας,- στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή,- ζητούν από τον Φαράκο να συζητήσουν μαζί του τα θέματα που βάζει το πόνημά του.

Ο ξεχωριστός επιστήμονας και άνθρωπος, καθηγητής του ΕΜΠ Λεφτέρης Παπαγιαννάκης,- αδελφός του επίσης διακριτού Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Αν και υπάρχει το τείχος ΚΚΕ - ΚΚΕες, (Ανάθεμα τα τείχη!) έρχεται σε επαφή με τον Φαράκο και στηρίζει επιστημονικές μελέτες του στην "Ενεργειακή Οικονομία...". Ήδη όμως ο Φαράκος, οπωσδήποτε ο π ρ ώ τ ο ς έλληνας πολιτικός,- έχει αρχίσει να βλέπει την ενέργεια σε σχέση με το περιβάλλον. Πολλές οι ομιλίες και τα άρθρα του που το πιστοποιούν.

Όταν ο Φαράκος έφυγε, όπως όλοι και όλα που τελειώνουν τον προορισμό τους. Το Πρυτανικό Συμβούλιο και η Σύγκλητος του Μετσόβειου Πολυτεχνείου αποδέχτηκαν ο μ ό φ ω ν α το αίτημα μου. Δηλαδή. Με προσωπική μου επιχορήγηση. Όση μου επιτρέπει. κ. Πρωθυπουργέ, η πολιτική σας και η πολιτική των ομοίων σας, που αποδίδει το 98,2% του παγκόσμια παραγόμενου πλούτου σε 60- ε ξ ή ν τ α χρηματοκιβώτια, αφήνοντας 1,18% για 8δις κατοίκων του πλανήτη. Και μετά από Συνέντευξη, στην οποία παίρνουν μέρος και κοσμήτορες του ΕΜΠ, να απονέμεται ετήσιος έπαινος "Γρηγόρης Φαράκος" σε φοιτητές Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων Μηχανικών, που η πτυχιακή τους εργασία θα έχει ως θέμα:Την ενέργεια και το Περιβάλλον.

Δεν νομίζω ότι Σας περνάει από το νου ότι ξαφνικά μου ήρθε να αρχίσω νεκρολογίες, ακατάσχετα συγκινητικές. Δεν έχει ανάγκη,- ποτέ δεν είχε- ο Γρηγόρης Φαράκος από τέτοιες κατά συνθήκην, έστω και πραγματικές εκδηλώσεις. Εξάλλου το ίδιο του το έργο,- αδύνατο να το αλλάξει και αυτός ο Θεός,- μας επιβάλλει αλλού να σταθούμε.

Κύριε Πρωθυπουργέ, Πρώτη κυρία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Έχετε πάρει είδηση πόσες προτάσεις αναγκαίες και ικανές να λύσουν πολλά προβλήματα, κάνουν τα παιδιά των ανθρώπων; Δεκαέξι συναπτά χρόνια κάθε φορά που, στην καθιερωμένη συνέντευξη, ακούω τους νέους Πολυτεχνίτες να μιλούν με επιστημονικούς όρους για "Ενέργεια και Περιβάλλον". Ολοένα και περισσότερο πείθομαι πως η ίδια η ομορφιά είναι αλληλένδετη με την τόλμη τους, την πίστη τους πως η επιστήμη κερδίζει μόνο όταν κερδίζει ο άνθρωπος. Μαζί με τον άνθρωπο και κάθε ζωντανός οργανισμός. Ένα λουλούδι χωρίς όνομα, ένα δελφίνι, ένας σκύλος.

Και ξέρετε,.. Αυτά τα παιδιά από τον Έβρο, την Ρόδο, την Εύβοια, την Αθήνα, πιστό αντίγραφο πλέον μιας λεηλατημένης ελληνικής επαρχίας. Αυτά τα παιδιά, με τις επιστημονικές λύσεις για την ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξη και το περιβάλλον, ΔΕΝ θέλουν να φύγουν. Πιστεύουν πως φευγιό θα σήμαινε ακαριαία έκπτωση μιας αξίας διατυπωμένης από τον Φαράκο:"Η οικονομία έχει κοινωνική λειτουργία"

Εσείς Πρώτη κυρία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Εσείς κ. Πρωθυπουργέ ποια άποψη έχετε;

Όλες οι αντιδράσεις:

55

Κ.Βελοπουλος

https://www.youtube.com/watch?v=ou3mmtlfuvE 

Palki Sharma

 

https://www.youtube.com/watch?v=ru-xxMf3wqk

https://www.youtube.com/watch?v=yrvqRD2x4uQ

για το επιουσιο χαμογελο

 

είμαι σε δοκιμαστήριο, με παίρνουν απ'τη δουλειά, λέω είμαι σε μίτινγκ και φωνάζει ο δίπλα "Μαρία φέρε μεγαλύτερο, αυτό με κόβει στ' αρ^^δια"

************************************************

η ζωή είναι σαν την π^^τσα……αν δεν ήταν σκληρή, δεν θα είχε ενδιαφέρον

*********************************************

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα, γεννήθηκε ένα αυτί. Ένα αυτί μόνο, χωρίς κεφάλι ή σώμα. Και ζει σαν αυτί καλά κι εμείς καλύτερα

*********************************************

A man goes to his rabbi and says,

"Rabbi, you won't believe what happened to me! My son left the house

and became a Christian!"

The rabbi says,

"What?  You won't believe what happened to me! *My* son left the

house and became a Christian too!"

The man says, "What should we do?"

The rabbi says, "Let's pray to God." They start to pray fervently.

Suddenly God answers them, he says, "You won't believe what happened

to me!"

 

Κωστας Βαξεβανης

 ∆εν χρειάζεται να έχεις διαβάσει Ουµπέρτο Εκο για να καταλαβαίνεις ότι καµιά αυταρχική εξουσία δεν επιβάλλεται σήµερα µε δικτατορία. Γιατί να ενεργοποιείς τους σκληρούς µηχανισµούς των όπλων µε υπόκρουση από το κύληµα της ερπύστριας όταν µπορείς να χειραγωγήσεις την κοινή γνώµη µε τις εικόνες και τις γλυκές µουσικές που εκπέµπει µια τηλεόραση πλάσµατος; Γιατί να µην επενδύσεις στην ψηφιακή ευκρίνεια του χρώµατος και να διακινδυνεύεις στα σκοτάδια των συνωµοσιών;

Η δηµοκρατία δεν ανατρέπεται πλέον µε θορυβώδεις στρατηγικές. Αλλοιώνεται, εκφυλίζεται και τελικώς παραδίδεται, ενώ (και αυτό είναι το κύριο) ταυτόχρονα παράγεται η πεποίθηση πως ό,τι συµβαίνει είναι αναπόφευκτο αφού δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση. Ταυτόχρονα, οι πιο αντιδηµοκρατικές θεωρίες και πρακτικές παράγονται στο όνοµα της δηµοκρατίας.

Από τον Τραµπ έως τη Μελόνι, τον Ορµπάν και τον Μητσοτάκη, ο δρόµος είναι ένας: αφού εξασφαλιστεί η εκλογική πλειοψηφία, η δηµοκρατία απαλλάσσεται από όλα τα συστατικά της στοιχεία. Η πολιτική στηρίζεται στην εξαπάτηση και στα ψέµατα.

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερθεµατίζει πάντα υπέρ της δηµοκρατίας, την οποία έχει ευνουχίσει. ∆εν δίνει λογαριασµό σε κανέναν, αποφεύγει τη λογοδοσία, προσπαθεί να ελέγξει τη ∆ικαιοσύνη και τις ανεξάρτητες αρχές και επικρατεί κρατώντας σε στεγανά την ενηµέρωση.

Από τα µεγάλα προβλήµατα για τα οποία είναι εκ των πραγµάτων υπόλογος έως τις µικρές λεπτοµέρειες µέσα από τις οποίες φαίνεται το δηµοκρατικό ήθος, όλα φανερώνουν ότι ο Μητσοτάκης πάσχει δηµοκρατικά.

 

Αυτές τις µέρες η χώρα βρίσκεται µπροστά σε ένα µεγάλο πρόβληµα που έχει την υπογραφή Μητσοτάκη. Η φωτιά στον Εβρο καίει επί µέρες ενώ οι ανεπαρκείς δυνάµεις πυρόσβεσης περιµένουν να φτάσουν οι φλόγες στη θάλασσα. Πρόκειται για πυρκαγιά που ξέσπασε και εξελίσσεται σε µια περιοχή που θεωρητικά είναι έτοιµη να αντιµετωπίσει κάθε καταστροφή, έως και στρατιωτική επέµβαση. Ακόµη και αν υιοθετηθούν τα αυθαίρετα επιχειρήµατα της κυβέρνησης ότι για τη φωτιά ευθύνονται µετανάστες, πράκτορες, τροµοκράτες ή ένα φλεγόµενο κουνάβι, το συµπέρασµα είναι το ίδιο: το επιτελικό κράτος είναι ανίκανο να µας προστατέψει. Παράγει απλώς θεωρίες και σενάρια µε τα οποία θα ασχοληθεί η κοινή γνώµη για να µην ασχοληθεί µε το βασικό, που είναι γιατί δεν σβήνει η φωτιά.

Σύµφωνα µε τα επίσηµα στοιχεία του Meteo, από την αρχή της χρονιάς η καµένη έκταση είναι κατά 270% µεγαλύτερη από τον ετήσιο µέσο όρο της εικοσαετίας 2002-22 παρότι υπάρχουν λιγότερες µεγάλες πυρκαγιές. Η κυβέρνηση αποδίδει την καταστροφή στην κλιµατική αλλαγή. Απ’ ό,τι φαίνεται, µόνο η Ελλάδα πρέπει να έχει πρόβληµα µε την κλιµατική αλλαγή, αφού οι γειτονικές χώρες παρουσιάζουν µείωση των καµένων εκτάσεων (η Αλβανία έχει µείωση κατά 90% σε καµένες εκτάσεις, η Κροατία κατά 82%, το Μαυροβούνιο κατά 97%). Προφανώς η κλιµατική αλλαγή είναι κάτι που σχετίζεται µε τον Μητσοτάκη και τη διακυβέρνησή του και εκδηλώνεται σηµειακά µέσα στο (πυρο)νέφος του µυαλού του. Ο πρωθυπουργός δεν αισθάνεται καµιά υποχρέωση να δώσει εξηγήσεις και ακόµη και κατά τη διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου χρησιµοποιεί απλώς το 41% της εκλογής του ως άδεια για να ασχηµονεί στο 100%.

 

∆εν υπάρχει σεβασµός στη δηµοκρατία. Η τακτική είναι να διαµορφωθούν κάποια αφηγήµατα µε τα οποία θα εξαπατηθεί ή θα µπερδευτεί η κοινή γνώµη για να µην υπάρξουν βέλη εναντίον της κυβέρνησης. Και αυτό είναι πολύ εύκολο όταν τα µέσα ενηµέρωσης είναι αυτοβούλως ξεδοντιασµένα και µασάνε µε τα ούλα το µαλακό παντεσπάνι που αποφέρει η υποταγή τους.

Θα µπορούσε να πει κάποιος ότι η τακτική Μητσοτάκη είναι µια αγωνιώδης προσπάθεια να δικαιολογηθεί και όχι ασέβεια προς τη δηµοκρατία. Είναι έτσι; Ο Μητσοτάκης εµφανίζει συστηµατική ασέβεια στη δηµοκρατία και στους θεσµούς από επιλογή. Την προηγούµενη βδοµάδα η αφεντιά µου και η οικογένειά µου πέσαµε θύµατα ενός τραµπούκου. Εµφανίστηκε την ώρα που δειπνούσαµε σε εστιατόριο και µπροστά στα µάτια της οκτάχρονης κόρης µου µου επιτέθηκε, µε έβρισε, αποπειράθηκε να χτυπήσει τη σύντροφό µου και τελικώς χτύπησε τη µητέρα της, η οποία διακοµίστηκε στο νοσοκοµείο. Τον κύριο δεν τον γνώριζα. ∆εν είχα µαζί του προσωπικές διαφορές. Μας επιτέθηκε γιατί, όπως είπε, δηµοσίευσα το όνοµά του στη λίστα Λαγκάρντ πριν από έντεκα χρόνια. Επιτέθηκε δηλαδή γιατί ήµουν δηµοσιογράφος και έκανα τη δουλειά µου. Την επίθεση καταδίκασαν η ΕΣΗΕΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Ελληνική Λύση και διεθνείς οργανώσεις. Ολοι δηλαδή πλην Ν∆ και ΠΑΣΟΚ. 

Πέντε µέρες µετά ο δηµοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστος δέχτηκε κι αυτός επίθεση από επιχειρηµατία. Και πάλι η επίθεση δεν αφορούσε προσωπικές διαφορές αλλά δηµοσιεύµατα, τη δουλειά του δηµοσιογράφου. Η Ν∆ διά του κυβερνητικού εκπροσώπου αλλά και το ΠΑΣΟΚ έβγαλαν ανακοινώσεις κατά της επίθεσης και του δράστη.

Εδώ έχουµε ένα σοβαρό πρόβληµα δηµοκρατίας ή αν θέλετε του ορισµού της. Με επιλεκτική ευαισθησία ο Κυριάκος Μητσοτάκης και o Νίκος Ανδρουλάκης αντιλαµβάνονται ως επίθεση στη δηµοσιογραφία τους τραµπουκισµούς εναντίον του Παπαχρήστου αλλά όχι αυτούς εναντίον µου. Η δηµοκρατία µπαίνει σε περίεργα µέτρα, κατά τα προσωπικά γούστα.

 

Το παράδειγµα της επίθεσης που αναφέρω έχει ιδιαίτερη σηµασία, όχι γιατί είναι προσωπικό αλλά επειδή αποκαλύπτει ότι δεν έχουµε βιασµό της δηµοκρατίας από τον Μητσοτάκη αλλά µια δηµοκρατία µε εκβιασµό. Το Documento και η αφεντιά µου αποκαλύψαµε το σκάνδαλο των υποκλοπών, µε ονόµατα, διευθύνσεις αλλά και διαλόγους. Αποκαλύψαµε ότι οι παρακολουθήσεις µέσω της ΕΥΠ και του Predator είχαν κοινό εγκέφαλο και στρατηγική. ∆ύο ανεξάρτητες αρχές επιβεβαίωσαν ότι η λίστα που δηµοσιεύσαµε µε τα υπό παρακολούθηση πρόσωπα ήταν πραγµατική. Υπουργοί της κυβέρνησης, αρχηγοί των στρατιωτικών σωµάτων, δικαστές, δηµοσιογράφοι και πολιτικοί ήταν υπό παρακολούθηση. Ανάµεσά τους και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, ο οποίος θα έπρεπε να είναι ευγνώµων για τις αποκαλύψεις του Documento.

Η αποκάλυψη δεν οδήγησε στη διαµαρτυρία των θυµάτων. Αντιθέτως, τα θεσµικά πρόσωπα που υπήρξαν θύµατα σιώπησαν και τελικώς ανέλαβαν υψηλές θέσεις από τον θύτη τους, τον Μητσοτάκη. Θα µπορούσε να πει κάποιος ότι βρισκόµασταν µπροστά σε µια παρανοϊκή συµπεριφορά, αλλά µάλλον, όπως πολύ νωρίς είχε πει ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, «η κυβέρνηση µε παρακολουθούσε µε στόχο τον εκβιασµό µου» (Σκάι, 31.8.2022).

Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, που κατήγγειλε την πρόθεση του εκβιασµού, ακόµη και κατά την προεκλογική περίοδο κράτησε χαµηλούς τόνους απέναντι στον θύτη του. Οταν µάλιστα βρέθηκε απέναντί του στο ντιµπέιτ δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τον ρωτήσει «γιατί µε παρακολουθούσατε, κ. Μητσοτάκη;». Ως σήµερα ο Ανδρουλάκης συµπεριφέρεται όπως κάποιος που κουκιά έφαγε και κουκιά µολογάει, παρότι έχει πεδίο δόξης λαµπρό για να διαπρέψει απέναντι στον απολογούµενο Μητσοτάκη.

 

Κι ας υποθέσουµε ότι τη χλιαρή του στάση γεννά το πολιτικό του έλλειµµα. Την παρέµβασή του ώστε να µη βγάλει το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωση καταγγελίας του τραµπουκισµού εναντίον µου τι τη γεννάει; Τι τον οδήγησε να οριοθετηθεί σιωπηλά και µουλωχτά µε βάση τις επιθυµίες του Μητσοτάκη, ο οποίος δεν ήθελε να βγει ανακοίνωση για ένα δηµοσιογράφο που έχει κάνει αποκαλύψεις σε βάρος του; 

∆ηµιουργείται βάσιµα η εντύπωση ότι η λειτουργία του πολιτικού συστήµατος αποδεικνύει ότι υπάρχει εκτός από βιασµός της δηµοκρατίας και εκβιασµός της. Φυσικά ο Ν. Ανδρουλάκης µπορεί ανά πάσα στιγµή να αποδείξει, σε όσα τον αφορούν, ότι δεν ισχύει. Μπορεί ακόµη να βγάλει ανακοίνωση καταγγελίας των τραµπουκισµών όπως έκανε για τον Γ. Παπαχρήστο. Περιµένω.

Μικης Θεοδωρακης

https://www.katiousa.gr/logotechnia/poiisi/den-kiotepsa-den-lygisa-i-poiitiki-grafi-tou-miki-theodoraki-sta-tragoudia-tou/?fbclid=IwAR2rGi39sYPoL8K2L_lj7C_LhTDKW-WB8RilBpkqYpPfd1CDUqU-Fw8p6ig 

απο Πενυ Κορασιδου

 Ο Έβρος συνεχίζει να καίγεται, για 14η μέρα, το δάσος της Δαδιάς κρανίου τόπος, απέραντο νεκροταφείο, η γη καπνίζει ακόμη, στάχτες και μαύρο παντού ...

Ο πρωθυπουργός, χωρίς να κρατά ούτε τα προσχήματα, πλέον, προχωρά ταχύτατα, στο προδιαγεγραμμένο σχέδιο.

Στο χθεσινό δείπνο εργασίας του Κοριοκούλη με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Μελόνι συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την οικονομία, την "ενεργειακή συνεργασία" των δύο χωρών και την εξαγωγή "πράσινης ενέργειας".

Ήδη βρίσκεται υπό ανάπτυξη η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Ιταλίας, ένα εγχείρημα που η ελληνική πλευρά επιδιώκει να «τρέξει» πιο γρήγορα, αυξάνοντας περαιτέρω τις ποσότητες εξαγωγής ηλεκτρικού ρεύματος προς την Ιταλία.

Εεεεε ναι, σε 1,5 εκατομμύριο καμένα στρέμματα γης, ξέρεις πόσες ανεμογεννήτριες και Φωτοβολταϊκά μπορείς να εγκαταστήσεις ;;;

Φτάνει για την εσωτερική αγορά και περισσεύει και για εξαγωγή.

Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι, να μετατρέπεις μια χώρα, σε μπαταρία της Ευρώπης ;;;