Κ.Βαξεβανης

 

Το σύνθημα «Μητσοτάκη κάθαρμα» ακούστηκε στις μεγάλες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας το 1965, όταν ο τότε βουλευτής της Ενωσης Κέντρου Κωνσταντίνος Μητσοτάκης οργάνωσε την Αποστασία για να ρίξει την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου και να οδηγηθούμε τελικώς μέσα από μια περίοδο ανωμαλίας στη χούντα. Εχουν περάσει εξήντα χρόνια από τότε. Η πολιτική πραγματικότητα έχει υποχωρήσει από την πρακτική να ταυτίζει τους πολιτικούς με χαρακτηρισμούς. Ολοι συμφωνούν ότι τα επιχειρήματα είναι πολύ πιο χρήσιμα και ωφέλιμα από τα επίθετα. Ωστόσο ο σύγχρονος πολιτικός καθωσπρεπισμός είναι υποκριτικός. Στοχευμένες επιχειρήσεις μαύρης προπαγάνδας, δολοφονίας χαρακτήρα και ψυχολογικού πολέμου εξαπολύονται κρυφά από τους κομψευόμενους πολιτικούς, που μπροστά στις κάμερες υπεραμύνονται της πολιτικής ορθότητας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε την εξουσία χρησιμοποιώντας τέτοιες κρυφές επιχειρήσεις χειραγώγησης της κοινής γνώμης και συκοφάντησης των αντιπάλων του. Ενα βρόμικο σύστημα από τρολ του διαδικτύου που μισθοδοτούνταν από επιχειρηματίες για να εξυπηρετούν τον Μητσοτάκη χτύπησε ανελέητα όσους του ασκούσαν κριτική. Στη συνέχεια ένα σύστημα παρακολούθησης που έδρασε υπό την ηγεσία του προχώρησε σε κατασκόπευση των θεσμικών προσώπων αλλά και των συνεργατών του με σκοπό τον πλήρη έλεγχο. Αφού ο Μητσοτάκης έγινε καθεστώς, χρησιμοποίησε την ισχύ της καθεστωτικής εξουσίας του ανοιχτά, για να εξοντώσει όποιον ήταν απέναντι.

Ο πρώτος στόχος του δεν ήταν τα πολιτικά κόμματα, αλλά η δημοσιογραφία και φυσικά το Documento. Ηξερε πώς μπορούσε να αντιμετωπίσει την πλαδαρή πολιτική αντιπαλότητα των κομμάτων, αλλά δεν μπορούσε να κρύψει την αλήθεια που αποκάλυπτε η δημοσιογραφία. Το Documento αποκάλυψε τα προσωπικά δάνεια του Μητσοτάκη τα οποία δεν αποπλήρωνε την εποχή που οι τράπεζες έπαιρναν τα σπίτια του κοσμάκη, το προβληματικό πόθεν έσχες του ίδιου, ο οποίος δεν δήλωνε τα σπίτια του Βολταίρου της συζύγου του, τις οικογενειακές παράνομες offshore στα νησιά Κέιμαν, τη σχέση του πιο στενού συνεργάτη του Νίκου Γεωργιάδη με κύκλωμα παιδεραστίας και άλλα πολλά. Κατά τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη το Documento αποκαλύπτει συνεχώς το σύστημα διαφθοράς, ενώ στοιχειοθέτησε με ονόματα και ντοκουμέντα την παρακρατική κατασκοπική λειτουργία του μητσοτακικού συστήματος των υποκλοπών.

Την εποχή της παντοδυναμίας του ο Μητσοτάκης έδωσε εντολή να κοπεί η διαφήμιση στο Documento εκβιάζοντας επιχειρηματίες, έστειλε στημένο φορολογικό έλεγχο για να καταλογίσει πρόστιμα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, χρησιμοποίησε τη ∆ικαιοσύνη εναντίον μου και διοργάνωσε τη δολοφονία του χαρακτήρα μου αλλά και του κύρους της εφημερίδας. Εκατοντάδες μισθωμένα (ή και μίσθαρνα) δημοσιεύματα μας εμφάνιζαν σαν κίτρινους και συκοφάντες.

Ο ίδιος ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε την ιδιότητά του και το βήμα της Βουλής για να με εμφανίσει ως εγκληματία και συκοφάντη, ενώ προσπάθησε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο δημοσιογραφικός έλεγχος για το πόθεν έσχες του είναι χτύπημα εναντίον της συζύγου του. Από το επίσημο βήμα της Βουλής με αποκάλεσε εγκληματία (όπως και άλλους δημοσιογράφους) για τις αποκαλύψεις που αφορούσαν τη Novartis, με την οποία ο ίδιος είχε εξαιρετικές σχέσεις. Το Ανώτατο ∆ικαστικό Συμβούλιο αθώωσε όλους τους δημοσιογράφους αλλά ο Μητσοτάκης δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη για την ενοχοποίησή μας. Από το ίδιο βήμα με εμφάνισε ως εμπλεκόμενο και ερευνώμενο για υπόθεση «ρωσικού χρήματος» επειδή εργάστηκα σε κανάλι όπου δούλευαν δέκα ανώτερα στελέχη της Ν∆. Την ίδια κατηγορία επανέλαβε μιλώντας στους «Sunday Times», αλλά λίγες ημέρες μετά η βρετανική εφημερίδα τον διέψευσε.

Την περασμένη Πέμπτη ο Μητσοτάκης ξεπέρασε ακόμη και τον βρόμικο εαυτό του. Στην ολομέλεια της Βουλής με θέμα το προβληματικό «κράτος δικαίου» ο πρωθυπουργός εμφάνισε εμένα και την εφημερίδα ως υπεύθυνους για το εγκεφαλικό του Γιώργου Μυλωνάκη που προήλθε από ανεύρυσμα. Ενα δημοσίευμα του Documento που αφορούσε σκάνδαλο στην Κύπρο και στο οποίο γινόταν αναφορά του ονόματος Μυλωνάκη ήταν η «φονική αιτία».

Παραθέτω όσα είπε ακριβώς για να υπάρχουν:
«Είναι ένας δολοφονικός βούρκος ο οποίος πνίγει την αξιοπρέπεια. Ξέρετε, μερικές φορές οι συμπεριφορές και οι λέξεις μπορεί να γίνονται σφαίρες και να δημιουργείται μια ζούγκλα αθλιότητας που απωθεί τον καθένα από το να ασχοληθεί με την πολιτική. Που εμποδίζει όμως και την κοινή γνώμη να σκέφτεται και να κρίνει. Πριν από δύο βδομάδες η εφημερίδα Documento δημοσίευσε αυτό το πρωτοσέλιδο. “Σοκ και δέος με Μυλωνάκη. Φωτογραφίζεται μεγάλο κύκλωμα σε Κύπρο και Ελλάδα που έχει ως παρoνομαστή μυστική οργάνωση με την επωνυμία Αδελφότητα Ροδόσταυρων”. Φέρεται ο εξ απορρήτων του πρωθυπουργού να μιλάει για διάφορα ζητήματα για το πώς θα καλυφθεί μια υπόθεση απίστευτη, με φερόμενες παιδεραστίες, με οικονομικά σκάνδαλα. Είδα τον Γιώργο τον Μυλωνάκη αμέσως αφότου δημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο. Είναι σκληρός άνθρωπος, τον ξέρω πολλά χρόνια. Ποτέ δεν τον είδα τόσο ταραγμένο. Να πρέπει να αποδείξει ότι όλα αυτά είναι άθλια ψέματα και συκοφαντίες. Και τα κατάφερε και το απέδειξε με την ανάρτηση την οποία έκανε. Ομως έχετε αναλογιστεί ποτέ εσείς, και αναφέρομαι σε συγκεκριμένους πολιτικούς αρχηγούς που με τόση άνεση επιτίθεστε με απαράδεκτους προσωπικούς χαρακτηρισμούς, το βάρος το ψυχολογικό το οποίο υποβάλλετε τους πολιτικούς αντιπάλους και τις οικογένειές τους; Για να φτάσει ο άνθρωπος αυτός σήμερα να παλεύει για τη ζωή του. Με αυτές τις αθλιότητες. Ναι, κ. Φάμελλε, το ίδιο Documento, το οποίο πυροβολούσε τη γυναίκα μου με ένα και μόνο σκοπό, να διαλύσει την οικογένειά μου για να μπορέσετε να έχετε εσείς πολιτικό όφελος».

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε προτείνει στον Μητσοτάκη να αναβληθεί η συζήτηση στη Βουλή από σεβασμό στην περιπέτεια που περνούσε ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού. Ισως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να θεωρούσε ότι ο Μητσοτάκης ήταν συγκλονισμένος. Κάθε άλλο. Αυτός αρνήθηκε και προτίμησε να στήσει πάνω στο κρεβάτι της εντατικής του πιο στενού συνεργάτη του το βρόμικο παιχνίδι της πολιτικής εκμετάλλευσης της αρρώστιας. Για την ιστορία και μόνο, ο Γιώργος Μυλωνάκης τις ημέρες που ο Μητσοτάκης τον εμφάνιζε σε άθλια κατάσταση εξαιτίας του δημοσιεύματος πραγματοποίησε υπερατλαντικό ταξίδι απ’ όπου πόσταρε φωτογραφίες και διαβεβαίωνε δημοσιογράφους (τη Χριστίνα Κοραή) πώς πέρασε ευτυχισμένο Πάσχα.

Τις ίδιες ημέρες το Documento αποκάλυπτε τις απάτες του «επιστήμονα» Μακάριου Λαζαρίδη, ο οποίος επίσης μας κατηγορούσε ως ψεύτες. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη και να διαβεβαιώσει ότι θα επιστρέψει το χρήμα που καταχρηστικά πήρε από το δημόσιο. Πώς έγινε αυτό; Από την πίεση και τον έλεγχο που άσκησε το σύνολο της δημοσιογραφίας. Ο Μητσοτάκης δεν απέπεμψε ωστόσο τον Λαζαρίδη από υφυπουργό, αποδεικνύοντας ότι δεν τον ενοχλούν οι πραγματικές απάτες και τα πραγματικά ψέματα. Τον ενοχλεί η δημοσιογραφία. Η οποία προφανώς δεν πρέπει να αποκαλύπτει και να ελέγχει. Για να μην το κάνει μάλιστα, ο Μητσοτάκης εμφανίζει τους δημοσιογράφους που κάνουν τη δουλειά τους ως «φονικό βούρκο».

Η θέση αυτή του Μητσοτάκη δεν είναι ακόμη μια παραθεσμική αντίληψη την οποία επιστρατεύει για να δραπετεύσει. Είναι παλιανθρωπιά, αθλιότητα και εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου: αυτού του πιο στενού του συνεργάτη.