απο το Documento

 

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι χειρισμοί της κυβέρνησης στο θέμα των αγροτικών κινητοποιήσεων επιβεβαιώνουν με τον πλέον απλοϊκό τρόπο ότι η πλειοψηφία διαθέτει… μαγικό ραβδάκι. Μία κίνηση (ή συνδυασμός) φτάνει ώστε μία μόνο σπίθα να γίνει  πυρκαγιά. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση δεν θα μπορούσε να υπάρχει από τα μπρος-πίσω στην υπόθεση των Τεμπών.

Μολαταύτα, το κυβερνητικό «modus operandi» στις αγροτικές κινητοποιήσεις θα μπορούσε να αποτελεί εγχειρίδιο για το τι πρέπει να κάνει μία κυβέρνηση (αλλά κυρίως να μην κάνει) για να στρέψει την κοινωνία εναντίον της. Έπεσε στην ίδια παγίδα που πήγε να στήσει αφού παραλίγο να ανακηρυχτεί ιδιώνυμο η κατσούνα για «αγροτοδικεία». Κάπως έτσι το «χαρτί» του κοινωνικού αυτοματισμού κάηκε στέλνοντας την κοινή γνώμη στην  απέναντι πλευρά της ιστορίας.

Μάλιστα, σε δημοσκόπηση αποτυπώθηκε ότι οι ερωτηθέντες τάσσονται συντριπτικά (σχεδόν 8 στους 10) υπέρ του αγώνα των αγροτών. Αυτά βλέπουν οι γαλάζιοι βουλευτές και μαζί τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια στις τοπικές κοινωνίες. Και αυτό λίγες εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα… 

Ένα ανάλογο μοτίβο είχε επιχειρηθεί (ανεπιτυχώς) και πριν από 2-3 χρόνια εναντίον των  ελαιοπαραγωγών ώστε να δικαιολογηθεί στους καταναλωτές το γεγονός πως ένα λίτρο λάδι κόντευε τα… 20 ευρώ στο ράφι. Τότε, άφηναν να εννοηθεί πως οι (ζάμπλουτοι) αγρότες θησαυρίζουν στις πλάτες των υπολοίπων. Τεχνηέντως έμενε εκτός συζήτησης πρωτίστως το περιβάλλον ακραίας ακρίβειας στο οποίο καλείται να προσφέρει ο πρωτογενής τομέας και δευτερευόντως το «αόρατο χέρι» που μεσολαβεί ώστε το κάθε προϊόν να φτάσει από το χωράφι στους καταναλωτές. Και κυρίως η έλλειψη ελαιοκάρπου σε Ισπανία και Ιταλία για περίπου δύο χρόνια που εκτίναξε την τιμή. Το ερώτημα γιατί δεν υπήρχε η πρόβλεψη για χαμηλότερες τιμές (πλαφόν) διάθεσης στην εγχώρια αγορά δεν ετέθη ποτέ φυσικά.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, την καλύτερη απάντηση δίνει μία αγρότισσα. «Ένα κιλό στάρι ίσον 19 λεπτά. Για να μπορέσω να αγοράσω έναν απλό καφέ σήμερα ο οποίος κοστίζει 3-3,5 ευρώ πρέπει να δώσω 16 κιλά στάρι. 16 κιλά στάρι για έναν καφέ. Καταλαβαίνετε ότι κάτι δεν πάει καλά;»

Όλα αυτά για έναν καφέ. Εσπρέσο ή καπουτσίνο; Μικρή σημασία έχει. Σίγουρα όχι για φραπέ. 

Και μιας και λέμε για «φραπέ».

Της λήθης

Τους πάντες, τα πάντα και τις (όποιες) προσδοκίες είχαν καλλιεργηθεί διέψευσε τελικώς ο «Φραπές» άμα τη εμφανίσει του στην αίθουσα 223 της Βουλής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στην ίδια Εξεταστική που κανείς δεν θυμάται τίποτα, με εξαίρεση τα δηλωμένα πολυτελή ΙΧ.

Παρότι είχε προαναγγείλει βροχή αποκαλύψεων, τελικά η κατάθεση ολοκληρώθηκε σε περιβάλλον... λειψυδρίας. Κάτι λίγες ψιχάλες δηλαδή. Τρεις κουβέντες και αυτές στοχευμένες κατά της Τυχεροπούλου.

Οι απαντήσεις που επεφύλασσε ήταν λίγες. Η φράση «επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής» και διάφορες (μη ευφάνταστες) παραλλαγές της συνθέτουν το σκηνικό από την εξέταση ενός μάρτυρα που έφτασε στη Βουλή μόνο και μόνο για να πληροφορήσει το φιλοθέαμον κοινό για το συνταγματικό του δικαίωμα στη σιωπή. Αναντίρρητο, αν μη τι άλλο. 

Η απάντηση ήταν ίδια ακόμα και όταν ο Νάσος Ηλιόπουλος (ΝΕΑΡ) είπε: «Αν δεν έχετε κληθεί από την ελληνική δικαιοσύνη ως ύποπτος, δεν έχετε το δικαίωμα της σιωπής. Ο μόνος μάρτυρας υπεράσπισης που είχατε σήμερα ήταν ο Μακάριος Λαζαρίδης. Η σιωπή σας είναι για να προστατευτούν πολιτικά στελέχη, ο Βορίδης και ο Αυγενάκης. Εσείς έρχεστε ως αυτοφωράκιας. Και επειδή δεν θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε, σε περίπτωση που καταστείτε κατηγορούμενος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί προηγούμενη κατάθεση σας. Αυτό είναι νομολογία του Αρείου Πάγου». 

Α, είπε επίσης πως ό,τι έχει να δηλώσει θα το κάνει ενώπιον του εισαγγελέα. Βέβαια, ο ίδιος άνθρωπος πριν λίγες εβδομάδες υποστήριζε ότι θα φτάσει με τους ντοσιέδες και τους φορτωτές στη Βασιλίσσης Σοφίας. Από όλη αυτή την προσδοκία, μόνος κερδισμένος είναι το κανάλι της Βουλής που σίγουρα γνώρισε μεγάλες δόξες.

Το τι συνέβη είναι ανάλογο του τι συμβαίνει όταν παραγγέλνεις κάτι από μη δημοφιλή ασιατική πλατφόρμα και τι τελικά φτάνει στην πόρτα. 

Και τούτο διότι άπαντες περίμεναν να δουν τον φορτωτή να στρίβει στη Βασιλίσσης Σοφίας και τους περιβόητους ευτραφείς ντοσιέδες, γεμάτους στοιχεία, να μπαίνουν στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Τελικά, τίποτα από αυτά δε συνέβη και ο προαναγγελθείς «μαραθώνιος» που… θα έκοβε εισιτήρια στην Εξεταστική (όπως είχε πει ο ίδιος ο Γιώργος Ξυλούρης), εξελίχθηκε με άνοστο μονόπρακτο. Μοναδική διαφοροποίηση οι ερωτήσεις που παρεμβάλλονταν πριν και μετά από κάθε ίδια απάντηση. Ο μάρτυρας με τη χαρακτηριστική κρητική ντοπιολαλιά επανέλαβε μερικές δεκάδες φορές, σχεδόν μηχανικά: «επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής». Το δίχως άλλο, ένας διαφορετικός «Φραπές» από τον αντίστοιχο των συνεντεύξεων στους τηλεοπτικούς σταθμούς το προηγούμενο διάστημα.

Όταν δηλαδή ο Γιώργος Ξυλούρης είχε φροντίσει να εξάψει τη φαντασία όλων λέγοντας πως με τις αποκαλύψεις του στην Εξεταστική θα έκανε πολλούς να… τρέχουν. Τελικά ουδείς έτρεξε, πλην των κοινοβουλευτικών συντακτών το πρωί της Πέμπτης στη Βουλή, για να μάθουν τελικώς ότι το πραγματικό του παρατσούκλι είναι «Τζίτζης» και όχι «Φραπές»