Μόλις πριν από δέκα μέρες υπήρχαν προειδοποιήσεις για τα δυο ναρκοπέδια που βρέθηκαν αιφνιδίως στο δρόμο της κυβέρνησης: οι αντιδράσεις του καταδικασθέντος για το Predator Ταλκ Ντίλιαν και η νέα δικαστική έρευνα από την εισαγγελία Πρωτοδικών.
Πριν καν δοθεί στη δημοσιότητα η καθαρογραφείσα ήδη - δηλαδή ταχύτατα- δικαστική απόφαση το ένα ναρκοπέδιο ενεργοποιήθηκε.
Ο Ισραηλινός απόστρατος Ταλ Ντίλιαν με νέα δήλωση δεν απειλεί απλώς την κυβέρνηση με αποκαλύψεις, αλλά και με ανατροπή. Και δεν απευθύνεται γενικά στην κυβέρνηση, αλλά προσωπικά στον Πρωθυπουργό.
Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί η συγκεκριμένη παράγραφος στη δεύτερη δήλωση του:
«Ο Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση Watergate επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπών».
Σε αυτή τη δήλωση επαναλαμβάνει τη νομιμότητα της εμπορίας του λογισμικού Predator που του ανήκει «αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές αρχές και αρχές επιβολής του νόμου» και επικρίνει την ελληνική Δικαιοσύνη για τη βαριά καταδίκη του από το Πλημμελειοδικείο της Αθήνας.
Επανέφερε με έμφαση τον ισχυρισμό του «δεν ασκούμε δραστηριότητες παρακολούθησης» – μετά την πώληση του λογισμικού- και «οι εθνικές υπηρεσίες καθορίζουν τους στόχους και εκτελούν την επιχείρηση χωρίς τη γνώση μας».
Θεωρεί μάλιστα «έγκλημα για ιδιώτες να παρεμβαίνουν σε επικοινωνίες» και «πιο σοβαρό έγκλημα να οργανώνεται μια συνωμοτική εγκληματική πράξη για να στείλει αθώους ανθρώπους στη φυλακή προκειμένου να καλυφθούν πολιτικές αρχές».
Θα μπορούσε να γίνει δεκτός ο μόνος κυβερνητικός ισχυρισμός που διατυπώθηκε ως τώρα: ότι ως καταδικασθείς -αλλά και κατηγορούμενος στο Εφετείο -υπερασπίζεται τον εαυτό του, όπως νομίζει. Και πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη.
Αλλά, δεδομένου ότι η κυβέρνηση ούτε αναφέρεται στην αμφισβητουμένη νομιμότητα του επίμαχου λογισμικού, ούτε διαψεύδει ότι το προμηθεύτηκε η ίδια, ή κάποια κρατική αρχή-με πιθανότερη την ΕΥΠ– η υπόθεση αποκτά άλλο βάρος, με σεισμικές παραμέτρους.
Η αναφορά του Ντίλιαν στην πασίγνωστη «υπόθεση Watergate» και την απώλεια της προεδρίας από τον Νίξον, «επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπών», αποτελεί ευθεία αναφορά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και διατύπωση αντίστοιχης κατηγορίας.
Με την απειλή μάλιστα της προσφυγής «ενώπιον εθνικών, περιφερειακών και διεθνών θεσμών, συμπεριλαμβανομένης της αίτησης για παρέμβαση του Ειδικού Εισηγητή του ΟΗΕ για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης». Και με κοινοποίηση στοιχείων, ώστε να μην καταστεί ο ίδιος «αποδιοπομπαίος τράγος» όπως αναφέρει.
Τα πράγματα σοβαρεύουν και το τζίνι ετοιμάζεται να βγει από το μπουκάλι- με ανυπολόγιστες συνέπειες, όχι μόνο για την κυβέρνηση- που ήδη στοχοποιείται από την αντιπολίτευση- αλλά και για τη χώρα, για προφανείς λόγους.
Ο μόνος που μπορεί να διαχειριστεί την υπόθεση είναι πλέον προσωπικά ο Πρωθυπουργός. Όχι μόνο γιατί είναι πολιτικά αρμόδιος- με δική του νομοθετική ρύθμιση- για την ΕΥΠ, αλλά και γιατί ο Ντίλιαν απευθύνεται πλέον στον ίδιο και σε κανέναν άλλον.
Αν πρόκειται για ποταπή προσπάθεια απόσεισης ευθύνης και μετριασμού της ποινής, ας περιμένουμε την απόφαση του Εφετείου και τα λέμε με αυτόν τον κύριο. Αν όμως όσα λέει συνιστούν πράγματι απόπειρα εκβιασμού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να αντιδράσει άμεσα.
Στις ευνομούμενες χώρες, με υγιή πολιτικά συστήματα, Πρωθυπουργός υπό εκβιασμό δεν νοείται.
Εάν, για οποιοδήποτε λόγο και με οποιοδήποτε θέμα, βρεθεί προ εκβιασμού και δεν μπορεί να συντρίψει -δια της προσφυγής στη Δικαιοσύνη- τον εκβιαστή, τεκμαίρεται και ότι δεν μπορεί πλέον να κυβερνήσει κατά τον όρκο που έδωσε.
Σε αυτή την περίπτωση και προτού τον ανατινάξουν οι νάρκες δεν έχει πολλές επιλογές: παραιτείται ή αυτοκτονεί…
