Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016

Μ.Θεοδωρακης - Τ.Λειβαδιτης




ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ

Ήταν κάποτε δυο φίλοι
σαν αρχάγγελοι κι οι δυο
κι απ’ των κοριτσιών τα χείλη
εθερίζαν τον ανθό.

Τέτοια λεβεντιά δεν ξανάδαν πια,
με τα όνειρά τους υψώναν κάστρα
σε δώδεκα χωριά.

Κι όταν άνοιξ’ η πατρίδα
τις σημαίες της πλατιά
και οι δυο για την ελπίδα
σκοτωθήκαν στα βουνά.

Μα κάθε βραδιά όρθιοι στην πλαγιά
με το θάνατό τους υψώνουν κάστρα
αρχάγγελοι ξανά.



Ο ΗΛΙΟς ΗΣΟΥΝ ΚΙ Η ΑΥΓΗ   

Ο ήλιος ήσουν κι η αυγή,
της νύχτας μου φεγγάρι,
της μάνας μου ήσουν η ευχή,
της Παναγιάς η χάρη

Έφυγες και κλαίει ο άνεμος, το κύμα,
κλαίνε τ’ άστρα κι η νυχτιά,
κλαίει κι η μάνα μου στο μνήμα,
κλαίει κι η Παναγιά

Στον πυρετό ήσουνα δροσιά,
κερί μες στο σκοτάδι,
άστρο στην κοσμοχαλασιά,
βασιλικός στον Άδη

ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Μοιρολόι της βροχής
βράδυ Κυριακής,
πού πηγαίνεις μοναχός,
ούτε πόρτα να μπεις,
πέτρα να σταθείς
κι όπου πας, χλωμό παιδί,
ο καημός σου στη γωνιά
σε καρτερεί.

Παλληκάρι χλωμό
μες στο καπηλειό
απομείναμε οι δυο μας,
ο καημός σου βραχνάς,
πάψε να πονάς,
η ζωή γοργά περνά,
δυο κρασιά, δυο στεναγμοί
κι έχε γεια.

Παλληκάρι χλωμό
σ’ ηύρανε νεκρό
στο παλιό σταυροδρόμι,
μοιρολόι η βροχή
μαύρα π’ αντηχεί,
στο καλό, χλωμό παιδί,
σαν τη μάγισσα
σε πήρε η Κυριακή.

αφορισμοι



Δεν θα μού χαμογελασει κι εμενα το Συμπαν μια φορά;  Θα φαει μπουνια στα δοντια!

Σημερα εχεις αδικο εσυ…αυριο θα εχω δικιο εγω…ετσι είναι η ζωη ,ολο αλλαγες

Ένα σκορδο την ημερα τον καθενα κανει περα

Ψηφισαν για λυση ….και τούς ηρθε από-λυση

Οσο παχαινω τοσο δυσκολοτερο είναι να πεσω θυμα απαγωγης…δεν είναι κιλα,αυτοπροστασια είναι

Εχετε παρατηρησει ότι ο ΑιΒασιλης παει καλυτερα δωρα στα παιδια που εχουν πλουσιους γονεις;

Νομιζει ότι είναι διανοουμενος επειδη τα τατουαζ του δεν εχουν ορθογραφικα λαθη...

Το πιο ρεμπετικο χρωμα είναι το βρεαμάν

Η άλλη ονομασε το παιδι της Ερωτα…αντε να μεγαλωσει να το γραψει και τοξοβολια...

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016

Μ.Θεοδωρακης - Δ.Χριστοδουλου





ΒΡΑΧΟ ΒΡΑΧΟ ΤΟΝ ΚΑΗΜΟ ΜΟΥ

Είναι βαριά η μοναξιά
είναι πικρά τα βράχια
παράπονο η θάλασσα
και μου ‘πνιξε τα μάτια

Βράχο βράχο τον καημό μου
τον μετράω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα σε δω

Πάρε με θάλασσα πικρή
πάρε με στα φτερά σου
πάρε με στο γαλάζιο σου
στη δροσερή καρδιά σου

Πάρε με να μην ξαναδώ
τα βράχια και το χάρο
κάνε το κύμα όνειρο
και τη σιωπή σου φάρο

Γίνε αστέρι κι ουρανός
γίνε καινούργιος δρόμος
να μην βαδίζω μοναχός
να μην πηγαίνω μόνος


ΓΩΝΙΑ ΓΩΝΙΑ ΣΕ ΚΑΡΤΕΡΩ

Γωνιά γωνιά σε καρτερώ
γωνιά γωνιά σε ψάχνω
ψάχνω να βρω τα μάτια σου
κι απ’ τον καημό τα χάνω

Αλλού απλώνεται δροσιά
κι αλλού χιονιάς σφυρίζει
και τ’ όνειρο που χάνεται
πάει και δε γυρίζει

Γωνιά γωνιά σε ζήτησα
γωνιά γωνιά σε βρήκα
σου φίλησα τα μάτια σου
και στους καημούς σου μπήκα


ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ

Κουράστηκα να σε κρατώ, πόνε, από το χέρι,
το δρόμο να βαδίζουμε μαζί χωρίς χαρά,
να `χουμε για παρηγοριά ένα θλιμμένο αγέρι,
πουλιά που τα δειρε η βροχή και χάσαν τα φτερά.

Κάνε φωνή μου υπομονή, τραγούδι μου κρατήσου,
ξέχασε την παλιά πληγή και παίξε την ψυχή σου.

Βαρέθηκα τον πόνο μου να μου μιλάει για πόνο,
δεν την αντέχω τη φωνή να λέει για την πληγή,
να μου μιλάει για συμφορά και για τον πόνο μόνο,
για τη μεγάλη ώρα μας που θα μας πάρει η γη.

το επιουσιο ανεκδοτακι




- Γιατρε νομιζω πως όλες οι γυναίκες με κυνηγάνε
- Αφού κλέβεις τσάντες ρε

- Ωραία τα μελομακάρονα αλλά με μέτρο
- Εντάξει, τοτε βάλε μου ένα μέτρο μελομακάρονα

-σταματηστε να δοκιμαζετε κουραμπιεδες
-σάς ρωτησα αν είναι ωραιοι και μού ειπατε να δοκιμασω
-ναι αλλά εχετε φαει δεκα!
-ειμαι αναποφασιστος

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Συνθηματα απο τοιχους

ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
Καντε ερωτα με βατραχους

ΔΙΑΤΗΡΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΚΑΘΑΡΕΣ
Η καθαριστρια δεν ξερει κολυμπι

(σε νιπτηρα δημοσιας τουαλετας)
Αν χρησιμοποιησατε το σαπουνι πλυνετε καλα τα χερια σας

(σε δημοσ.τουαλετες)
Δεν ωφελει να μην καθεστε στη λεκανη
Οι αρουραιοι εδώ πηδανε τρια μετρα

ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ
Προσεχε όμως να μην το μαθει η γυναικα του

(σε εστιατοριο)
Μην στελνετε συγχαρητηρια στον μαγειρα
Δεν τού αρεσει να τον σαρκαζουν

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΛΕΙΣΤΑ
Είναι η μερα που πλενουμε τα πιατα