Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

το επιουσιο ανεκδοτακι



Φιλακια σε ολους!
      Ιουδας

-γιε μου ,πού πας;
-η Μαρια ειμαι ,μπαμπα….παω για λέιζερ στο μουστακι

Ο άλλος εβγαλε κηδεια σε προσφορα μονο 800 ευρω και δεν ξερω τι να κανω…να πεθανω ή να παρω άιφον;;;

Αν εισαι μαγκας,φαε τον κουραμπιε στον καναπε του σαλονιου διπλα στην μανα σου…χωρις χαρτοπετσετα

-μού αρεσει πολύ να τρωω ξυλο!
-μαζοχιστης;
-όχι, καστορας

-ασε,ποναω ολοκληρη!
-ζούμπα;
-τουμπα

«θελω να με ερωτευτει ενας για το μυαλο μου,όχι για τα βυζ#ά μου..» ποσταρε ο Ποντιος…..την άλλη μερα  καταλαβε ότι το ειχε κλεψει από γυναικειο προφιλ

Μοναδα μετρησης ενδιαφεροντος: χεστηκα!!!

Χατζιδακις - Γκατσος


ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΙΑ ΜΟΥ

Κάτω στην άσπρη που κοιμάσαι ακρογιαλιά
θα `ρθώ με του ουρανού τ’ αστέρια,
να σου κεντήσω με κοχύλια τα μαλλιά,
με βότσαλα τα χέρια

Απ’ της καρδιάς την ανθισμένη τη φωλιά
θα στείλω κι άλλα περιστέρια,
να νανουρίσουν τ’ όνειρό σου με φιλιά,
του Μάη γαριφαλιά.

Θαλασσοπούλια μου, θαλασσοπούλια μου
κοιμάται η πούλια μου, κοιμάται η πούλια μου.



ΚΑΝΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΣΟΥ ΧΑΡΑ

Κάνε το δάκρυ σου χαρά
και τον καημό σου του γιαλού μαργαριτάρι,
τώρα που πάλι λαχταρά
ν’ ανοίξει τ’ όνειρο τα πρώτα του φτερά.

Σε καρτερώ τόσον καιρό
να ’ρθείς και πάλι στην παλιά πηγή
σε καρτερώ πικρό νερό.

Στου γυρισμού την αμμουδιά
έχω κρυμμένο το παλιό μας το φεγγάρι
να στο χαρίσω μια βραδιά
που θα φανείς μέσα απ’ των άστρων τα κλαδιά.



ΚΕΜΑΛ

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκιπα, της Ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του Θαλασσινού,
 
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο,
αλλά, πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.


Στης Ανατολής τα μέρη, μια φορά και ένα καιρό,
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκει,
τον κοιτάν` οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά,
μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες ,μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου Παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ’ ένα μήνα, σ’ ένα χρόνο, βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
 
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»



Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

το επιουσιο ανεκδοτακι


Γιατι ο Χριστος στο σταυρο εχει ανοιχτα τα χερια ;
Διοτι λεει στους δυο ληστες:
-πλησιαστε,πλησιαστε,αλλιως δεν θα χωρεσουμε και οι τρεις στην φωτογραφια


Γ Α Παπανδρεου:- με συκοφαντουν ότι παντα μιλαω από χειρογραφο! Χα,κομμα,Χα,κομμα,Χα,κομμα ,Χα!


Τελευταιες λεξεις συνοδηγου:-από δεξια, εισαι ελευθερος


Ποντιος:ακουσα ότι φετος τα Χριστουγεννα πεφτουν Τριτη ……ελπιζω να μην είναι και 13!


Ειμαι μελος του κινηματος «Δεν πληρωνομαι»


 Σόυμπλε (για το εθελουσιο Grexit):
-Bitte,bitte,βγείτε!


Ας φαω άλλη μια σοκολατα να πανε τα φαρμάκια στα μπουτια


Πετωντας μαλακίες δεν γινεσαι πιλοτος


Δεν πιστευω να ειστε ΤΟΣΟ χωριατες που να βαζετε αλατι Καλλας στο φαι και όχι κοκκινο Ιμαλαιων;!


Πήρα το πιο φθηνό τραπέζι στο ΙΚΕΑ και μεσα στο κουτί είχε μόνο κάτι βίδες, ένα τσεκούρι κι έναν χάρτη του δάσους...


Εβαλα την καρτα μου στο ΑΤΜ και ειχε επιλογες:
1)Ανάλχαχαχα
2)Κατάθεχαχαχα
3)ακυρο
Πατησα το 3 και μού εγραψε  «να ξαναρθεις να γελασουμε»

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016

αφορισμοι


Κανουμε ονειρα για ιστοριες που εχουν προφανες τελος…ποσο ηλιθιοι οι ανθρωποι,τελικα

από τα ονειρα σου μαθε  αυτό που σού λειπει

το αλκοολ καιει τα λειπει

ένα κλειδι γυριζει κι απ`τις δυο μεριες…ή που κλεινεσαι ο ιδιος ή που σ`ολους ανοιγεσαι
(Ελυτης)

Όταν το μπροστινο αμαξι σε κανει να πηγαινεις σιγα,το προσπερνας….το ιδιο και με τους ανθρωπους

Αν θελεις κατι που δεν ειχες ποτέ,πρεπει να κανεις κατι που δεν εκανες ποτέ

Μερικες φορές νομιζουμε ότι θελουμε να εξαφανιστουμε…..ενω,αυτό που θελουμε είναι καποιος να μάς ψαξει

Μην μπερδευεις τον χαρακτηρα μου με την συμπεριφορα μου….ο χαρακτηρας μου ειμαι εγω…η συμπεριφορα μου εξαρταται παο σενα

Οι καταστασεις που ζω με ωριμαζουν….οχι η ηλικια


Ζητειται διαταραξη καθημερινοτητας...

Χατζιδακις - Γκατσος


ΕΜΠΑΙΝΕΣ ΚΙ ΕΛΑΜΠΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
(ΗΣΟΥΝ ΠΑΙΔΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ)

Έμπαινες κι έλαμπε το σπίτι
σαν το τριφύλλι τ’ ανοιχτό
κι είχες το φως τ’ Αποσπερίτη
στα δυο σου μάτια φυλαχτό

Άφηνες πάνω στο τραπέζι
γάλα και μέλι και ψωμί
κι έβλεπα τ’ όνειρο να παίζει
στο πελαγίσιο σου κορμί

Σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ,
ήσουν παιδί σαν τον Χριστό

Κύμα και βότσαλο κι αλμύρα
και καλοκαίρι μου ζεστό,
ούτε ένα δάκρυ σου δεν πήρα
στην παγωνιά για να λουστώ



ΗΤΑΝ ΚΑΜΑΡΙ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

Ήταν καμάρι της αυγής
και καβαλάρης όμορφος.
Τώρα, μια χούφτα χιόνι.

Γύρισε κάμπους και βουνά
και πανηγύρια πέρασε
στην αγκαλιά των κοριτσιών.

Ποιος το ‘λπιζε να γίνουνε
τα μούσκλια τα νυχτιάτικα
στεφάνι στα μαλλιά του;



ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΜΑΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ήταν του Μάη το πρόσωπο,
του φεγγαριού η ασπράδα,
ένα περπάτημα ελαφρύ
σαν σκίρτημα του κάμπου

Κι αν θα διψάσεις για νερό,
θα στίψουμε ένα σύννεφο
κι αν θα πεινάσεις για ψωμί,
θα σφάξουμε ένα αηδόνι


Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016

αφορισμοι


Ο,τι επιτρεπεις,θα συνεχιζεται

Μην τσακώνεστε ποτέ σε ανοιχτό χώρο. Φεύγοντας δεν υπάρχει μια πόρτα να κοπανήσεις για γκραν φινάλε. 

Το "δεν είναι αυτό που νομίζεις" είναι πάντα αυτό που νομίζεις συν κάτι ακόμα που δεν έχεις πάρεις χαμπάρι. 

το καλο με τα προβληματα είναι ότι πολλα απ`αυτά υπαρχουν μονο στην φαντασια μας

Συχνα, το να βεβαιωσεις  τα ακριβη κινητρα μιας ανθρωπινης συμπεριφορας είναι σαν να προσπαθεις να ξε-ανακατεψεις ένα κοκτέιλ

Αν δεν πεις την αληθεια για τον εαυτο σου,δεν μπορεις να την πεις και για τους αλλους

πρέπει να στέκεσαι γερά στα πόδια σου για να αντιμετωπίσεις το απρόβλεπτο που έρχεται. Γιατί έρχεται



τρεις σκιτσογραφοι,στον Ιανο



Τρεις σκιτσογραφοι συνομιλουν,στον Ιανο


Θεμα:το γελιο στον καιρο της κρισης


Χθες βραδυ,μια ωραια κουβεντα,στο καφενειο του 

Ιανου,με τους τρεις σκιτσογραφους της Καθημερινης:τον

 Δημητρη Χαντζοπουλο,τον Αντρεα Πετρουλακη και τον 

Ηλια Μακρη.


 Συντονιστρια η δημοσιογραφος Μαργαριτα Πουρνάρα

(θεΟΟγκόμενα από πανω μεχρι κατω)


Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016

παραδοξολογιες



Ειμαι διχασμενη προσωπικοτητα…τωρα,που το ξανασκεφτηκα,όχι,δεν ειμαι

Μετρησα τα λαθη μου….παλι λαθος μού βγαινουν

Φοβαμαι ότι η Κυβερνηση δεν θα μας συγχωρησει ποτέ τα λαθη της


Γιώργο αν θες να παντρευτούμε ξέχνα το ποτό! 
-Οκ
 
-Γιώργο αν θες να παντρευτούμε θέλω να μένεις μόνο στο σπίτι!
 
-Οκ
 
-Γιώργο αν θες να παντρευτούμε κόψε το τσιγάρο!
 
-Οκ
-Γιώργο αν θες να παντρευτούμε θέλω να κόψεις τις παρέες με τους φίλους σου!
 
-Οκ
 
-Γιώργο αν θες να παντρευτούμε πρέπει να αδυνατίσεις!
 
-Οκ
 
-Γιώργο θέλω να χωρίσουμε!!!
 
-Γιατι;;;!!!
 
-Δεν είσαι ο Γιώργος που γνώρισα.


-είναι σιγουρα παρθενα η δικια σου;
-αφου, σού λεω,μού το ορκιστηκε στο παιδι της



Χατζιδακις - Γκατσος



Η ΜΙΚΡΗ ΡΑΛΛΟΥ

Σαράντα παλληκάρια στην άκρη του γιαλού
επαίξανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού,
σ’ Ανατολή και Δύση ,σε κόσμο και ντουνιά
ρωτάν ποιος θα κερδίσει την ομορφονιά

Μικρό το καλοκαίρι, μεγάλος ο καιρός,
κανείς όμως δεν ξέρει ποιος θα `ναι ο τυχερός,
σαράντα παλληκάρια στην άκρη του γιαλού
επαίξανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού

Σαράντα παλληκάρια με λιονταριού καρδιά
ερρίξανε τα ζάρια μια τρελή βραδιά,
ζηλεύει το φεγγάρι και στέλνει απ’ τα βουνά
το μαύρο καβαλάρη που μας κυβερνά

Κι ο χάροντας σαν φίδι τραβάει την κοπελιά
σ’ αγύριστο ταξίδι σ’ ανήλιαγη σπηλιά,
σαράντα παλληκάρια στην άκρη του γιαλού
εχάσανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού


ΟΥΡΑΝΕ,ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΤΟ ΝΑΙ

Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι,
ουρανέ, φίλε μακρινέ,
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή,
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη,
πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό,
αχ ουρανέ ,πόνε μακρινέ

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,
 
το γαλανό
κι ακούω μια φωνή,
 
καμπάνα γιορτινή
να με παρακινεί

Κάθε Κυριακή, μου λέει να πάω εκεί,
 
εκεί, εκεί
που χτίζουνε φωλιά
αλλόκοτα πουλιά
στου ήλιου τα σκαλιά

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,
 
το γαλανό
και μια φωνή τρελή
σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί

Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,
 
εκεί, εκεί
μου τάζει ωκεανούς
κομήτες φωτεινούς
και ό,τι βάζει ο νους



Η ΠΙΚΡΑ ΣΗΜΕΡΑ


Η πίκρα σήμερα
δεν έχει σύνορα
κι εσύ δεν έπρεπε να μ’ αρνηθείς.
Κάποτε αλίμονο
στο μεσοχείμωνο
τον ήλιο σου `φερα να ζεσταθείς

Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός,
δεν είναι πια γιορτή.
Έγινε τ’ όνειρο καπνός,
πες μου γιατί, γιατί.
Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός,
μα εσύ, καρδιά, μην κλαις,
 
κι όταν χτυπάει ο κεραυνός,
 
τραγούδι εσύ να λες.

Νύχτωσε, βράδιασε,
 
ο κόσμος άδειασε,
 
κρύβω το δάκρυ μου και καρτερώ.
Μα εσύ δεν έρχεσαι,
 
βρέχει και βρέχεσαι,
 

ποτήρι μου `δωσες, φαρμακερό.

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

αυτη κι αυτος



Και ειδα την γειτονισσα μ`ένα πουλι στο χερι,
Λες να`τανε μπεκατσα,ή να`ταν περιστερι;
Ή να`τανε του μαυρου που μενει στην ταρατσα;

Όταν βλεπετε ζευγαρια να κρατιωνται χερι-χερι δεν σημανει παντα ότι είναι ερωτευμενοι….μπορει ,απλως,αυτή να φοραει τακουνια

μου αρέσει να βλέπω το video του γάμου μου ανάποδα... τρελαίνομαι για την στιγμή που βγάζω τη βέρα και την κοπανάω από την εκκλησία…

Πάνε και μπλέκονται οι "θέλω σεξ" με τους "θέλω σχέση" και θρηνούμε θύματα μετά.

στο σινεμα,σκοτεινα…ξαφνικα ακουγεται μια γυναικεια φωνη να ψιθυριζει δυνατα
-μαζεψε αμεσως το χερι σου!
Μικρη σιωπη
-οχι εσυ! οχι εσυ!

Ενας 75αρης ρωταει, πληρης θαυμασμου, έναν συνομηλικο του πώς τα καταφερε να τον παντρευτει μια ωραια 30αρα….κι αυτος
-τής ειπα ψεματα ότι ειμαι 90


το επιουσιο ανεκδοτακι



Γιατί κλαίνε οι γύφτοι στο τέλος του έργου "Τιτανικός" ;
.
.
.γιατι τοσο σιδερο πηγε χαμενο 


Καθεται ο Σραιντιγκερ στην αιθουσα αναμονης του κτηνιατρου…τελικα,βγαινει ο κτηνιατρος και του λεει:-κυριε Σραιντιγκερ, εχω καλα νεα και κακα νεα για την γατα σας


Ειπα στον σερβιτορο να παει το ποτο «στην πουτανα,απεναντι» …και εχει κερασει το μισο μαγαζι


Συζητανε δυο Ποντιες
-οι Κινεζοι τρωνε με ξυλακια,τα μωρα Κινεζακια,όμως ,πώς τρωνε;
-helooo….οδοντογλυφιδες!


 Ελλαδα,η χωρα των δυο ταχυτητων….νεκρά και οπισθεν!


Σιλας Σεραφειμ


ρωτανε έναν τραυλο
-εχεις καιρο στην Αθηνα;
- έναν χρο χρο χρονο
-εχεις παει στην Εθνικη Πινακοθηκη;
-οχι…κα κα κα κάθε φο φο φορά που ρω ρω ρωταω κατά πού πού πού πε πε πε πεφτει,με στε στε στελνουν στην κο κο κοντινοτερη του του τουαλετα…


-γιατι οι ελεφαντες είναι γκριζοι;

-διοτι το γκρι αδυνατιζει

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

Χατζιδακις - Γκατσος



 ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Για σένα την αγάπη μου
τον ουρανό θ’ ανοίξω
και με κρασί των αστεριών
τον πόνο μου θα πνίξω.

Για σένα την αγάπη μου
μιαν εκκλησιά θα κτίσω
και μ’ άγιο δισκοπότηρο
θα `ρθω να σε ποτίσω.



ΓΥΡΝΑ ΦΤΕΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΥΛΟΥ


Γύρνα φτερωτή του μύλου να περάσει το νερό,
μέριασε θολό ποτάμι να `ρθει το συμπεθεριό,
έβγα στ’ άσπρο σου μπαλκόνι ,φεγγαράκι μου χρυσό.

Τραγουδάνε τα νιογάμπρια και περνάν τον ποταμό,
λάμπει στο χορτάρι η πάχνη, φτάνει το συμπεθεριό.
Μέλι θα γιομίσει τώρα κάθε μύγδαλο πικρό.

Γύρνα φτερωτή του μύλου να περάσει το νερό
κι απ’ τον ποταμό που λάμπει να `ρθει το συμπεθεριό,
έβγα στ’ άσπρο σου μπαλκόνι ,φεγγαράκι μου χρυσό.



ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΓΡΑΨΑΝΕ ΦΟΝΙΑ



Αν με πηγαίναν αύριο στην κρεμάλα,
μανούλα μου μανούλα δόλια μάνα,
ξέρω ποιανού το δάκρυ στάλα στάλα
θα `πεφτε από τα μάτια τα μεγάλα,
μανούλα μου μανούλα δόλια μάνα

Μιας και με γράψανε φονιά
πήρα τον κόσμο παγανιά
και την ζωή σεργιάνι,
κακό να κάνω στους κακούς
που εσύ μονάχα τους ακούς
μα ο νους σου δεν τους πιάνει

Στην ερημιά που `χα βρεθεί
με το `να χέρι στο σπαθί
και τ’ άλλο στο βαγγέλιο,
ήρθαν μανάδες κι ορφανά
κι είπα το δάκρυ που πονά
να τους το κάνω γέλιο

Μα τώρα που `φτασε η στιγμή
να κλείσουν οι λογαριασμοί
ποιος τάχα θα μπορέσει
να δει πως είχα μια καρδιά
σαν της αγάπης τα παιδιά
και να με συγχωρέσει;