Είμαι λοιπόν απολύτως πεπεισμένος, απολύτως πεπεισμένος (χαμογελάει) ότι το εμβόλιο θα είναι ασφαλές, απολύτως ασφαλές, όσο ασφαλές είναι το εμβόλιο της γρίπης (χαμηλώνει την ένταση της φωνής του), το οποίο είναι δοκιμασμένο και για το οποίο έχουμε ήδη προμηθευτεί επιπλέον ποσότητες και θα ξεκινήσει ο εμβολιασμός άμεσα. Και είναι πάρα πολύ σημαντικό να μη συμπέσει μία επιδημία γρίπης με ένα δεύτερο ενδεχόμενο κύμα του κορωνοϊού.
Και θα χρειαστεί όλοι μας να κάνουμε (χαμογελάει) μια προσπάθεια ενημέρωσης της κοινής γνώμης για την ασφάλεια του εμβολίου και την ανάγκη να εμβολιαστούμε όλοι και ότι όλα τα εμβόλια είναι και ισοδύναμα, γιατί θα έχουμε διαφορετικά εμβόλια στη διάθεσή μας και (χαμογελάει) εάν πρέπει για λόγους συμβολισμού (συνεχίζει να γελάει) πρώτος να εμβολιαστώ εγώ για να δείξω (εδώ σκάει στα γέλια) το παράδειγμα, θα το κάνω εγώ και η οικογένειά μου με πολύ μεγάλη χαρά και νομίζω ότι το ίδιο πρέπει να γίνει με πολλούς σοβαρούς ανθρώπους, οι οποίοι πρέπει να δείξουν ότι δεν φοβούνται το εμβόλιο».
Αυτά έλεγε ο παλιάτσος με το χιτλερικό μουστάκι, ο πιο επικίνδυνος πρωθυπουργός που πέρασε ποτέ από το κυβερνητικό πηδάλιο της πολυβασανισμένης χώρας μας, προκειμένου να ωθήσει τους τρομοκρατημένους πολίτες να πάνε να καθίσουν, ως πρόβατα-πειραματόζωα επί σφαγήν, στην «ηλεκτρική καρέκλα» των εμβολιαστικών κέντρων.
Όποιος, όμως, διέθετε στοιχειώδη αντιληπτική ικανότητα, ακούγοντας και βλέποντας αυτό το μονόπρακτο κάκιστης ηθοποιίας, καταλάβαινε αμέσως ότι η διαβεβαίωση του πρωθυπουργικού θεατρίνου ότι το εμβόλιο θα είναι απολύτως ασφαλές έπρεπε να διαβαστεί με τα γυαλιά του ανάποδου κόσμου: το εμβόλιο θα είναι απολύτως ανασφαλές.
Τα συνεχή χαμόγελα της αμηχανίας, το γέλιο που του ξέφυγε σε ένα σημείο, το κόμπιασμα, η αυξομείωση στον τόνο της φωνής, η επανάληψη των λέξεων, όλα αυτά ήταν μια επικοινωνιακή τραγωδία.
Πέρα, όμως, από το «λάθος παίξιμο», ο πανάθλιος θεατρίνος, συγκρίνοντας το εμβόλιο του κορωνοϊού με το εμβόλιο της γρίπης, χρησιμοποίησε μια φράση που έπρεπε να σημάνει συναγερμό μέσα στο μυαλό των ακροατών και των τηλεθεατών αυτού του σύντομου θεατρικού της κακιάς ώρας.
Είπε: το εμβόλιο του κορωνοϊού θα είναι τόσο ασφαλές «όσο ασφαλές είναι το εμβόλιο της γρίπης το οποίο είναι δοκιμασμένο».
Bingo! Κατ’ αντιδιαστολή προς το εμβόλιο της γρίπης που είναι δοκιμασμένο, ο κ. Μητσοτάκης παραδέχθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι το εμβόλιο του κορωνοϊού ΔΕΝ ήταν δοκιμασμένο. Και πράγματι δεν ήταν επαρκώς δοκιμασμένο, αφού για τα παρασκευασθέντα εμβόλια δεν είχε δοθεί οριστική έγκριση, αλλά μόνο άδεια κυκλοφορίας υπό όρους (Conditional Marketing Authorization) ή εξουσιοδότηση έκτακτης ανάγκης (Emergency Use Authorization).
Παρά ταύτα, η κυβέρνηση της Νέας Δικτατορίας δεν είχε κανέναν ανασχετικό φραγμό να προπαγανδίσει τα εμβόλια, επιστρατεύοντας είτε επαγγελματίες είτε ερασιτέχνες επιδραστικούς θεατρίνους από τον χώρο της Τέχνης, του Αθλητισμού, της Εκκλησίας, της Δημοσιογραφίας, της Νομικής και της Ιατρικής Επιστήμης κ.λπ.
Φυσικά την θεατρική παράσταση του ασφαλούς εμβολιασμού έδωσαν οι ίδιοι οι πολιτικοί που, για χάρη της προπαγάνδας, ξεγυμνώθηκαν μπροστά στον φωτογραφικό φακό, προσφέροντας το μπράτσο τους στον «δήμιό» τους. Η λέξη «δήμιος» εντός εισαγωγικών, διότι ειδικά για τον κ. Μητσοτάκη και κάποιους ομοτέχνους του το μπουκαλάκι του εμβολίου πρέπει να περιείχε αθώο νεράκι.
Πρόκειται για απομίμηση του τεχνάσματος της κακιάς βασίλισσας που, για να πείσει την Χιονάτη να φάει από το δηλητηριασμένο μήλο, δάγκωσε την ασφαλή πλευρά του μήλου που ήταν καθαρή!
Τέτοιοι είναι και οι περισσότεροι πολιτικοί που μας κυβερνούν: Κακοί βασιλιάδες και κακομαθημένα πλουσιόπαιδα της ελίτ, που ηδονίζονται να κοροϊδεύουν τους υπηκόους τους, πετυχαίνοντας την εξολόθρευσή τους!
Τι να πει κανείς, όμως, για τους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας, που δεν ντράπηκαν να καθαγιάσουν τον υποχρεωτικό πειραματικό εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού ως τάχα σύμφωνο με το Σύνταγμα, ενώ το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος θα έπρεπε να είναι η αμετακίνητη φαροφόρα σημαδούρα τους:
«O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».
Για μία ακόμη φορά, το ελληνικό Σύνταγμα μετεβλήθη σε φρικαλέα κουρελού. Έμεινε κενό γράμμα για να το επικαλούνται φρενοβλαβοποιητικά οι θεατρίνοι της πολιτικής, οι αξιοθρήνητες μαριονέτες της προσχηματικής δημοκρατίας μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου