Δεν τον έπιασε ξαφνικά ο πόνος τον Πιερρακάκη να ψηφίσει την αναδρομικοτητα για τους δανειολήπτες. Απλώς αν νομοθετουσε απλώς να εφαρμοστεί η απόφαση του ΑΠ, θα άφηνε ένα κενό στην ερμηνεία του τι θα γίνει με τα λεφτά που έχουν ήδη καταβληθεί, τα οποία σύμφωνα με την απόφαση του ΑΠ έχουν καταβληθεί παρανόμως. Αυτό θα άφηνε τις τράπεζες εκτεθειμενες σε αγωγές δανειοληπτών, που θα ζητούσαν συμψηφισμό ή τα χρήματά τους πίσω.
Τι κάνει, λοιπόν, ο Πιερρακάκης; Λύνει συνολικά το θέμα βάζοντας μέσα την αναδρομικοτητα, αλλά (και εδώ είναι το ζουμί) επιμεριζει το κόστος μεταξύ τραπεζών και δημοσίου.
Δηλαδή οι τράπεζες έκλεβαν τόσο καιρό τον κόσμο, και τώρα που δεν μπορούν να συνεχίσουν, ο Πιερρακάκης έρχεται να τις σώσει, πληρώνοντας μέσω του δημόσιου ταμείου μέρος των χρημάτων που αλλιώς θα έπρεπε να πληρώσουν από την τσέπη τους, γιατί ακριβώς σε αυτή την τσέπη μπήκαν τα λεφτά. Θα πληρώσουμε, δηλαδή, από την τσέπη μας για να μην πληρώσουν οι τράπεζες από τη δική τους. Γαματη επιχειρηματικότητα, ιδιωτικός τομέας rulz.
Αυτό που η κυβέρνηση βγάζει σπυράκια και μιλάει για λεφτοδεντρα όταν ακούει για οποιαδήποτε κοινωνική παροχή, αλλά έχει ΠΑΝΤΑ λεφτά για να ξελασπώσει τις τράπεζες, να το δούμε κάποτε, ναι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου