απο το Documento 1

 

Αγαπητοί αναγνώστες, καλημέρα σας. Κάπως έτσι, λοιπόν, με την ευλογία δεκάδων εκατομμυρίων Αμερικανών που πιστεύουν ότι οι Δημοκρατικοί είναι αιμοσταγείς κομμουνιστές, αλλά και με την ανοχή κυβερνήσεων (όπως η ελληνική) και διεθνών οργανισμών ταγμένων αταλάντευτα στο πλευρό των Ισραηλινών γενοκτόνων, ο πλανήτης έφτασε ξανά στο σημείο μηδέν.

Οι πύραυλοι σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια των Ιρανών, των τριγύρω λαών, των Ισραηλινών, αλλά και όσων είναι εν δυνάμει στόχοι των αντιμαχόμενων στρατών, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Τα κανάλια γέμισαν με τον πολεμοχαρή πριαπισμό στρατόκαυλων αξιωματικών, παρουσιαστών, Αγγελοσυρίγων και ρεπόρτερ, η όποια ξενοιασιά αφήνει τη θέση της στον τρόμο και τα πορτοφόλια αδειάζουν ακόμα περισσότερο, αφού οι τιμές  του πετρελαίου και των καυσίμων θα εκτοξευτούν στη στρατόσφαιρα για να κάνουν παρέα με τα drone.

Γελωτοποιός πολυτελείας μέσα στον χαλασμό, ο Έλληνας πρωθυπουργός καυχιέται για τις φρεγάτες και τα αεροπλανάκια που αγόρασε για να κάνει κονσομασιόν στους τουρκοφάγους ψηφοφόρους του και εμπλέκει τη χώρα στον πόλεμο, καθώς ο σιδερόφραχτος «Κίμων» πλέει προς την Κύπρο για να υπερασπιστεί τις βάσεις των Βρετανών στο νησί. Πώς είπατε; Όχι, δεν αποτελεί κυπριακό έδαφος μία βάση ξένου κράτους στην Κύπρο. Ούτε οι Κίμωνες εκστρατεύουν για να προστατεύουν «τη μαρτυρική Μεγαλόνησο» και κάποια «χαμένη πατρίδα». Σηυμειωτέον, ότι ο πραγματικός Κίμων, γιος του Μιλτιάδη, πέθανε στο Κίτιον της Κύπρου, όπου είχε πάει για να εκδιώξει τους …Πέρσες.

Εάν η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν στόχο, αυτό οφείλεται στο σταδιακό  ξεπούλημα της εθνικής κυριαρχίας και στην αέναη υποδούλωση κυβερνήσεων βασιλικότερων του βασιλέως. Ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι αν χρειαστεί θα βρει καταφύγιο στην Ελλάδα που τον έχει κορώνα στο κεφάλι της επειδή βλέπει στο πρόσωπό του έναν δυνητικό σύμμαχο σε περίπτωση πολέμου, λέει, με την Τουρκία, ενώ ο Τραμπ συμπεριφέρεται στη χώρα μας σαν αυτή να είναι γιουσουφάκι με τσαρούχια, φουστανέλα και αστερόεσσες. Που …είναι.
 

Φταίει ο… Ομπάμα

«Είμαστε σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσουμε πιθανό τρομοκρατικό χτύπημα με αφορμή όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή», διαβεβαιώνει η Ελληνική Αστυνομία, που ακόμα και σε καιρό ειρήνης και νηνεμίας δεν είναι σε θέση να μοιράσει δύο γαϊδουριών άχυρα. Τα κανάλια μετρούν προσεκτικά την εμβέλεια των ιρανικών όπλων, ανακαλύπτουν έντρομα ότι η Ελλάδα βρίσκεται –έστω οριακά- μέσα στο βεληνεκές των πυραύλων  και σπέρνουν φόβο γλείφοντας τα ματωμένα δάχτυλά τους. Και τι άλλο να πουλήσουν, άλλωστε; Τέμπη, υποκλοπές ή ΟΠΕΚΕΠΕ;

Η ανατριχιαστική φράση «με κάθε τίμημα», που χρησιμοποιείται ένθεν κακείθεν σε κάθε ευκαιρία ή και χωρίς ευκαιρία, φέρνει σύγκρυο. Στο μεταξύ, η Αθήνα ετοιμάζεται να φιλοξενήσει το Μάιο το φάιναλ-φορ της Euroleague του μπάσκετ, με πιθανότατη συμμετοχή ομάδας από το Ισραήλ και 1000-1500 υποστηρικτών της. Στο ποδοσφαιρικό Μουντιάλ των ΗΠΑ, ειρήσθω εν παρόδω, έχει προκριθεί το …Ιράν. Εάν κάποιος πιστεύει ότι οι εχθροπραξίες θα έχουν τελειώσει μέχρι το καλοκαίρι, να μας τον φέρετε να τον βάλουμε σε γυάλα.

«Ο Μπαράκ Ομπάμα θα κηρύξει πόλεμο στο Ιράν προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος», είχε τουιτάρει ο φοβερός Τραμπ στις 20 Νοεμβρίου του μακρινού 2011. Και ξανά το 2012: «Τώρα που τα ποσοστά του Ομπάμα πέφτουν, είναι απελπισμένος και θα εξαπολύσει πυραυλική επίθεση στη Λιβύη ή στο Ιράν». Και ξανά μανά το χειμώνα του 2013: «Θυμάστε ότι προέβλεψα πριν από καιρό, ότι ο πρόεδρος Ομπάμα θα επιτεθεί στο Ιράν επειδή δεν έχει την ικανότητα και το ταλέντο να διαπραγματευτεί σωστά». Οπότε; Το …ταλέντο μας μάρανε.

Οι πονηροί στο Αμέρικα επιμένουν ότι οι πολεμοχαρείς πρωτοβουλίες του Τραμπ, ο οποίος έχει ήδη βομβαρδίσει το Ιράν, τη Νιγηρία και τη Βενεζουέλα στους πρώτους 14 μήνες της θητείας του , δεν είναι παρά ένας θορυβώδης αντιπερισπασμός για να κουκουλωθεί κάτω από το χαλί το ζήτημα που καίει τον πισινό του: οι καυτοί φάκελοι παιδεραστίας του προαγω γού Έπσταϊν.

Παράλληλα, ο Τραμπ θα ήθελε μία καλή δικαιολογία για να ματαιώσει τις mid-term εκλογές του ερχόμενου Νοεμβρίου, αφού όλα τα προγνωστικά τον θέλουν να αποδυναμώνεται και να χάνει την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αν όχι και στη Σύγκλητο. Τώρα που ηρέμησαν τα πράγματα στη Μινεσότα και απομακρύνθηκε το τρομακτικό σενάριο της κήρυξης στρατιωτικού νόμου στις λίαν τεταραγμένες Πολιτείες, «καλή δικαιολογία» μπορεί να είναι η εμπλοκή των ΗΠΑ σε πολεμική σύρραξη.

Δεν έχει σημασία αν την προκάλεσε ο ίδιος ο Τραμπ εκτοξεύοντας τη διεθνή νομιμότητα στα σκυλιά. Όταν η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο, δεν μπορεί να ασχολείται με εκλογές και τέτοιες βλακείες. Το πιάσατε το υπονοούμενο; Και αυτοί το έπιασαν. Οι φωνές που απαιτούν την καθαίρεση του Τραμπ μπορεί να είναι πολλές και ηχηρές, αλλά θα πέφτουν σε ώτα μη ακουόντων ώσπου να ξαναστηθούν οι προεδρικές κάλπες, εκτός αν στο μεταξύ προφτάσει και τα τινάξει ο υπερήλικας πλανητάρχης. Όχι ότι είναι καλύτερος ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς.  
 

Αγιατολάχ και μουλάδες

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης θρήνησαν εν χορώ τους τρεις στρατιώτες των ΗΠΑ που έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο, αλλά σφύριξαν αδιάφορα μπροστά στα ερείπια του σχολείου με τις εκατοντάδες νεκρές μαθήτριες στο Ιράν και φυσικά πανηγύρισαν τη δολοφονία του Aλί Χαμενεΐ και της συζύγου του. Όταν γράφω «δυτικά», εννοώ φυσικά και τα δικά μας, όπου πολλαπλασιάζεται σαν ηχώ και υπογραμμίζεται με κάπως πιο κόσμια διατύπωση το ερώτημα που πλημμύρισε ξαφνικά τα social media: «Δηλαδή, εσύ είσαι με τους μουλάδες;» 

Λες και είναι άτοπο να αντιτίθεται κανείς τόσο στον σκοταδισμό των αγιατολάχ όσο και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των Αμερικανοϊσραηλινών. Αυτό που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, υποβιβάζεται σε αστερίσκο επειδή έτσι το θέλησε ο διεθνής χωροφύλακας.

Τι ακριβώς θα εμποδίσει μεθαύριο όποιον Τραμπ ή Πούτιν ή Νετανιάχου ή Ερντογάν ή Χίτλερ αποφασίσει να μπουκάρει από αέρος στη χώρα μας και να δολοφονήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό ή πρόεδρο της Δημοκρατίας, επειδή έτσι γουστάρει; «Δεν είναι εποχή να μιλάμε για διεθνή νομιμότητα», θα γράφουν στην ούγια οι πύραυλοι που θα προσγειωθούν στο Σύνταγμα και στο Μέγαρο Μαξίμου.

Στο κάτω κάτω, όσο θεοκρατία είναι το Ιράν, άλλο τόσο είναι –τηρουμένων των αναλογιών- και η Ελλάδα. Μπορεί να μην έχουμε μουλάδες, έχουμε όμως παντόφλες Παΐσιου, γονυπετείς προσκυνητές στη Μεγαλόχαρη, περιφορές του σκηνώματος πεθαμένων αγίων, επίσημη θρησκεία του κράτους σε πείσμα των εκατοντάδων χιλιάδων αλλοθρήσκων πολιτών, ζωντανές μεταδόσεις θείας λειτουργίας από την κρατική τηλεόραση, υποχρεωτική παρουσία του ράσου σε κάθε δημόσια εκδήλωση, ανεξέλεγκτο παπαδαριό που δεν λογοδοτεί σε κανέναν και μία ζάπλουτη Εκκλησία που αποτελεί κράτος εν κράτει, συχνά ισχυρότερη από την κοσμική εξουσία. Με το χριστεπώνυμο πλήρωμα να της προσφέρει ιδιότυπη και αδιαπέραστη ασυλία οσάκις τα προνόμιά της απειλούνται…

Σας αφήνω για να πεταχτώ καλού κακού στο κοντινότερο καταφύγιο, με τη σκέψη όχι στις αναξιοπαθούσες Ελληνίδες πόρνες πολυτελείας του Ντουμπάι, αλλά στα δολοφονημένα θύματα των Τεμπών , καθώς και στην ανήμπορη γυναίκα, ονόματι Μαρία Λαδά,  που σκοτώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού επειδή είχε την ατυχία να ζει  ανάπηρη στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.