Δεσποινα Κουτσούμπα

 

Είναι μια μεγάλη απορία πώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όντας πρωθυπουργός μιας χώρας σαν την Ελλάδα, ξεστόμισε την γνωστή φράση "δεν είναι τώρα η ώρα να συζητάμε για νομιμότητες" (φράση που θα τον ακολουθεί για πάντα, όπως ακριβώς το "ευχαριστώ τους Αμερικάνους μετά τα Ίμια ακολουθούσε για πάντα τον Σημίτη) κι αν καταλαβαίνει ή όχι την βαρύτητα αυτού που είπε.

Η δήλωση ήταν πραγματικά εξωφρενική. Κι επειδή έχω μια ειδικότητα στην "εξωφρενικίλα" (άλλωστε έχω και το copyright της λέξης), λέω να δώσω τη δική μου εξήγηση.

Προφανώς και καταλαβαίνει τη βαρύτητα αυτού που είπε και της θέσης από την οποία το είπε -τα "δεν καταλαβαίνει" όταν μιλάμε για γραπτές δηλώσεις αρχηγών κρατών, που δημοσιοποιούνται μετά από διαβούλευση με ολόκληρα πολιτικά επιτελεία, είναι περιττό και να λέγεται. (Το "δεν καταλαβαίνει;" είναι μια ρητορική ερώτηση -ξέρουμε την απάντηση- που εκφράζει την αμηχανία και την ετεροντροπή όλων ημών που διαβάζουμε τέτοιες εξωφρενικίλες, όχι όμως αυτού που τις γράφει).

Αν καταλαβαίνει, γιατί το είπε; Η απάντηση είναι γιατί μπορεί. Αλλά αυτό θα το πούμε δεύτερο. Πρώτα να πούμε το πρόβλημα που ήθελε να επιλύσει.

Ο Κ. Μητσοτάκης έχει ένα βασικό πρόβλημα εδώ και καιρό: δεν τα καταφέρνει να πιάσει οποιαδήποτε σχέση με τον Τραμπ. Και, δυστυχώς για εκείνον, δεν μπορεί να κατηγορήσει κάποιον άλλον -πχ την τοξική αντοπολίτευση ή τους κακούς κομμουνιστές- ότι "έβαλε λόγια στον Τραμπ", μιας και ήταν ο ίδιος ο Μητσοτάκης που πήρε μέρος κανονικά στην προεκλογική εκστρατεία των Δημοκρατικών των ΗΠΑ, με δηλώσεις όπου βρισκόταν κι όπου στεκόταν για την καταστροφή που θα σημαίνει το να επανέλθει ο Τραμπ. Χτυπιότανε λες και θα ψήφιζε στην κάλπη λέμε. Ε πόνταρε σε κουτσό άλογο, ποιος του φταίει; Ας ρώταγε τον Μαγειρία και τον Χασάπη, τα πηγαίνουν πιο καλά στα τυχερά παιχνίδια. Δεν γυρίζει και ο χρόνος πίσω να τα ξεπεί. Επιπλέον, η υπερσυντηρητική κοινότητα των Ελλήνων ομογενών MAGA υποστηριχτών του Τραμπ λένε για τον Μητσοτάκη ότι είναι woke και δεν θέλουν να τον δουν στα μάτια τους. Τόμπολα!

Με δυο λόγια, θυμάστε το αφήγημα του διεθνούς ηγέτη, που το Κογκρέσο τον χειροκροτούσε όρθιο (άραγε τι να απέγινε αυτή η κορνίζα που είχε στο γραφείο του;) και μας τον ζήταγαν οι Γιαπωνέζοι; Το αφήγημα "έξω πάμε καλά;" στο οποίο βασίστηκε η μισή προεκλογική εκστρατεία του 2023; Ε να ζήσετε να το θυμάστε, όπως το θυμάται και ο Μητσοτάκης κάθε φορά που ακούει τον Ερντογάν να λέει "τώρα που πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου τον Ντόνταλντ" και ο Κυριάκος δεν έχει τι να παίξει στα παιδιά στην αγορά στο Λαύριο -μέχρι και Σαββόπουλο έπαιξε για να παραστήσει τον ωραίο. Αλλά κάτι σε Τραμπ δεν έχει το ρεπερτόριο.

Για το λόγο αυτό ο Μητσοτάκης -και όλοι οι υπουργοί του- έχουν επιδοθεί σε κρεσέντο γλειψίματος, του Τραμπ, της Κίμπερλυ, της αντιwoke ατζέντας, όποιος προλάβει πρώτος να πάρει το χρίσμα -με το πρόσθετο άγχος μην τους προλάβει κάνας Βελόπουλος ή Φασιστοπούλου και πάρουν αυτοί την εύνοια του Τραμπάκουλα.

Βεβαίως μέχρι τώρα οι γελοιότητες του να μιλάει μόνος του δίπα στον Τραμπ μπας και γυρίσει ο άλλος να τον κοιτάξει, ή να μοιράζει η λίστα Πέτσα φασόν φωτογραφίες με το ζεύγος Τραμπ, το γλείψιμο σε κάθε αμερικάνικη εταιρεία, ήταν απλώς γελοιότητες, αλλά δεν αφορούσαν το μέλλον της χώρας (εκτός από τους υδρογονάνθρακες, βέβαια, που απειλούν όντως το μέλλον όλων μας, αλλά δεν είναι πολιτική μόνο του Μητσοτάκη...). Η δήλωση για το πότε είναι η ώρα της νομιμότητας, όμως, είναι ένα σοβαρό escalate. Το καθιερωμένο γλείψιμο στον Τραμπ έγινε με τρόπο ωμό, με τρόπο που δείχνει ότι δεν σκαλώνουν σε τίποτα. Κι αυτό είναι επικίνδυνο, ειδικά στο νέο κόσμο των πολεμικών ανταγωνισμών που ανατέλλει...

Κι εδώ ερχόμαστε στο ζουμί: ο Μητσοτάκης έκανε αυτή τη δήλωση γιατί ΜΠΟΡΕΙ. Γιατί το θέμα του δεν είναι η Κύπρος, το διεθνές δίκαιο ή η ζωή η δικιά μας. Το θέμα του είναι η προσωπική πολιτική του διάσωση και... γαία πυρί μειχθήτω. Δεν θα πάνε τα δικά του παιδιά στον πόλεμο, δεν κινδυνεύει ο ίδιος από κανέναν βομβαρδισμό, δεν θα χρειαστεί να πει κανένα μεγάλο όχι. Μπορεί να λέει ότι η νομιμότητα πάει με τις ώρες, ενώ η μισή Κύπρος είναι κατεχόμενη, γιατί η δήλωσή του αφορά τον εαυτό του, κι ας μιλά εξ ονόματος της χώρας. Ο ίδιος εμφανίζεται πρόθυμος να κάνει τα χατίρια στον Τραμπ, όπως και η Κάγια Κάλλας, που δεν έχει εκλεγεί από κανέναν.

Μιλάμε για καθίκια, που δεν τους νοιάζει αν θα σύρουν ολόκληρους λαούς στην εξόντωση, αρκεί να πάνε καλά τα κέρδη των αφεντικών τους, και των φίλων τους και τα δικά τους. Κι αυτό δεν είναι κάποια ιδιαιτερότητα του Μητσοτάκη, είναι χαρακτηριστικό του πολιτικού προσωπικού του καπιταλισμού της εποχής μας. Και αποκορύφωμά του είναι ο ίδιος ο Τραμπ, που δεν χρειάζεται ούτε τα προσχήματα, και μας λέει κατάμουτρα ότι θα συλλάβει τον Μαδούρο εισβάλλοντας σε άλλη χώρα, θα αναλάβει και την διακυβέρνηση και τα πετρέλαια -και μετά αραδιάζει και καμπόσα ονόματα αμερικάνικων εταιρειών που θα κερδίσουν από αυτό. Και η Φον Ντε Λάιεν το ίδιο κάνει, αλλά το ντύνει και με δήθεν επιχειρήματα. Θα μας πάει σε πόλεμο, αλλά θα το φέρει λίγο πιο γλυκά, ρε αδερφέ, ευρωπαϊκώ τω τρόπω, όχι βάναυσα.

Οπότε ναι, το "δεν μπορεί να λέει τέτοια πράγματα ενώ εκπροσωπεί τη χώρα" όπως και το "δεν μπορεί να είναι Υπουργός κάποιος που λέει ότι δεν αναγνωρίζει το δικαστήριο της Χάγης", δεν είναι επιχειρήματα που θα κλονίσουν οποιοδήποτε μέλος της κυβέρνησης του Μητσοτάκη. Δεν θα ακουστούν στα αυτιά τους καν, δεν θα παίξουν σε κανένα θυμικό τους, δεν θα χτυπήσουν κανένα "δημοκρατικό τους αντανακλαστικό" γιατί απλούστατα κυβερνάνε 7 χρόνια χωρίς να διαθέτουν κανένα τέτοιο!

Με μια έννοια -με την κακή έννοια- όντως η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η πιο σύγχρονη κυβέρνηση: είναι κυβέρνηση μεταδημοκρατίας -δηλαδή κυβέρνηση που έχει γραμμένη στα παλιά της τα παπούτσια οποιαδήποτε δημοκρατική ή αντιπροσωπευτική λογική. Μόνο που αυτό δεν αποτελεί την εξαίρεση, αλλά τον κανόνα στον σύγχρονο καπιταλισμό. Και το χειρότερο είναι ότι ο Μητσοτάκης και οι συν αυτώ το γνωρίζουν πολύ καλά, ενώ όλοι εμείς έχουμε μείνει κολλημένοι στο πριν, στα προσχήματα.

Δεν υπάρχουν πια κεκτημένα, είναι όλα τους ζητούμενα