Ακόμα και τα νήπια πλέον, ενστικτωδώς, στηρίζουν αυτό που σύσσωμο το καθεστωτικό χοιροστάσιο προσπαθεί να πλήξει με κάθε βρώμικο μέσο.
Οι πάσες στους μεροκαματιάρηδες ρουφιάνους κορυφώνονται από το πανικόβλητο Καθεστώς, το ένοχο για σωρεία κακουργημάτων και εσχάτη προδοσία κατά συρροή.
Για παράδειγμα, η κυρα-Δόμνα, η Μιχαηλίδου, κάτι σαν... υπουργός κάποιου αφηρημένου "υπουργείου", ξεστομίζει την εξής ασυναρτησία προς εργαλειοποίηση, σχετικά με την κυρία Καρυστιανού: "Δεν καταλαβαίνω πώς κάποιος που βιώνει τόσο πόνο μπορεί να τον μεταφράζει σε πολιτικό κίνημα" (!!!) πιπιλώντας τη γνωστή καραμέλα που της δώσανε οι ευνούχοι επικοινωνιολόγοι της Φάρας.
Καταλαβαίνεις πολύ καλά, συμφορογάμητο πιόνι. Ξέρεις καλά, διαταραγμένη τσατσά του Μαξίμου, ότι όταν ο πόνος αυτός έχει προκληθεί από το γκανγκστερικό κράτος που σε ταΐζει, όχι απλώς μπορεί, αλλά υποχρεούται νομοτελειακά να μεταφραστεί σε πολιτικό κίνημα!
Ξέρεις επίσης, ότι δεν πρόκειται ακριβώς για εν δυνάμει "κόμμα" αλλά για κίνημα αποκατάστασης του Ποινικού Δικαίου.
Έχω γράψει ότι για να προβληθεί κάποιος και να αποκτήσει δύναμη ώστε να παίξει πολιτικό ρόλο, πρέπει απαραιτήτως να έχει την έγκριση της (σφαδάζουσας πλέον) Ατζέντας.
Η κυρία Καρυστιανού αποτελεί μια ιδιάζουσα εξαίρεση: τη μεγάλη προβολή και τη δύναμη την έχει ήδη. Την απέκτησε όχι από διαφημιστές, αλλά από κάτι που δεν θα το ευχόταν ούτε στον χειρότερο εχθρό της.
Αυτή η τραγική ισχύς, που μετουσιώνει το πένθος της σε Πένθος της Πατρίδας, είναι ανίκητη.
Κάθε νέα, ύπουλη, κουτσομπολίστικη επίθεση είναι εξ ορισμού θνησιγενής. Εκτός από τα αβίαστα, τρανταχτά γέλια που προκαλεί, πολλαπλασιάζει και ενδυναμώνει τη στήριξη του κόσμου. Ο καθεστωτικός υπόκοσμος αισθάνεται υπαρξιακή επειλή, και συνεχίζει ακάθεκτος να εκθέτει απροσχημάτιστα τον πανικό, τον φόβο και το συμπλεγματικό του μίσος απέναντι σε μια Ιδέα: την Ισοπολιτεία και την στοιχειώδη αποκατάσταση της Δικαιοσύνης. Και όσο πανικοβάλλεται τόσο εκτίθεται, και όσο εκτίθεται τόσο επιταχύνει τη σήψη του. Πρόκειται ήδη για ένα τυμπανιαίο κουφάρι, μια γαγγραινώδη εκτροπή που σκορπάει γύρω της την αποφορά ανοιχτού τάφου.
Το δικό μας χρέος είναι να κατακάψουμε το κουφάρι για να απολυμανθεί ο τόπος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου