Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016
Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016
Μ Θεοδωρακης - Τ.Λειβαδιτης
ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ
ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ
Μικρά κι ανήλιαγα
στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
π`άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου
Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
π`άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου
Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ
Μ’ αίμα χτισμένο,
κάθε πέτρα και καημός
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ’ τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά
Το `δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.
Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί
Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά
στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά
Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός
κάθε παράθυρό του κι ουρανός
Κι όταν ερχόταν η βραδιά
μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ’ τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά
Το `δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.
Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί
Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά
στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά
Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός
κάθε παράθυρό του κι ουρανός
Κι όταν ερχόταν η βραδιά
μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά
ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ
ΟΛΟΔΙΚΗ ΜΟΥ
Έχω μια αγάπη
ολοδική μου
τριαντάφυλλο, άστρο μου κι αυγή μου
χίλιοι άντρες δε θα το μπορούσαν
όπως εγώ να σ’ αγαπούσαν.
Μέσα στα μάτια σου γλυκές
τ’ Αη Γιάννη ανάβουν οι φωτιές.
Στο στόμα σου σαν είμαι απάνω
πια δε φοβάμαι να πεθάνω
στα χέρια σου σαν είμαι μέσα
τότε έγια μόλα έγια λέσα.
Χωρίς καράβι και πανιά
άι ταξιδεύω το ντουνιά.
Έχεις τον ήλιο στα μαλλιά σου
και το φεγγάρι στην ποδιά σου
και ένα τζιτζίκι εκεί στα στήθια
που σου λέει παραμύθια.
Απ’ τα δικά σου τα φιλιά
μάθαν τραγούδι τα πουλιά.
τριαντάφυλλο, άστρο μου κι αυγή μου
χίλιοι άντρες δε θα το μπορούσαν
όπως εγώ να σ’ αγαπούσαν.
Μέσα στα μάτια σου γλυκές
τ’ Αη Γιάννη ανάβουν οι φωτιές.
Στο στόμα σου σαν είμαι απάνω
πια δε φοβάμαι να πεθάνω
στα χέρια σου σαν είμαι μέσα
τότε έγια μόλα έγια λέσα.
Χωρίς καράβι και πανιά
άι ταξιδεύω το ντουνιά.
Έχεις τον ήλιο στα μαλλιά σου
και το φεγγάρι στην ποδιά σου
και ένα τζιτζίκι εκεί στα στήθια
που σου λέει παραμύθια.
Απ’ τα δικά σου τα φιλιά
μάθαν τραγούδι τα πουλιά.
το επιουσιο ανεκδοτακι
φετος ο τουρισμος
πηγε τοσο ασκημα που τα ξενοδοχεια κλεβαν πετσετες από τους πελατες
-αυτό το εστιατοριο
είναι απαραδεκτο,θελω να δω αμεσως τον διευθυντη!
-εχει βγει για
φαγητο
Πρακτικη νοσοκομα
είναι αυτή που παντρευεται έναν πλουσιο πελατη
-κανα μπανιο
εκανες;
-δεν προλαβα…εβγαζα
σελφι στην ξαπλωστρα
-εχεις τρεις ευχες
-δυο χαμπουργκερ
και μια πατατες
Δεν αγωνιζεται
βλεπεις στα σπριντ και κανενας Λατινοαμερικανος να λεει ο σπηκερ στην εκκινηση
«και εφυγε ο Τάκος!»
Ο Ισοβιτης:
Με ερριξαν εδώ
μεσα επειδη εβγαζα χοντρα λεφτα….
περιπου ένα
χιλιοστο πιο χοντρα
-Οδική βοήθεια, λέγετε
-Εχω μείνει με το αμάξι.
-Πείτε μου την πινακίδα.
-Αυτή που βλέπω; «Απαγορεύεται δεξιά»
-Εχω μείνει με το αμάξι.
-Πείτε μου την πινακίδα.
-Αυτή που βλέπω; «Απαγορεύεται δεξιά»
Ο ψυχολόγος μου είπε ότι πρέπει να
συμφιλιωθώ με τον εαυτό μου. Έτσι και εγώ έφτιαξα 2ο λογαριασμό στο facebook
και με έκανα φίλο....τι άλλο να κάνω δηλαδή;
Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2016
το επιουσιο ανεκδοτακι
-τι ωρα είναι ;
-εννια και τεταρτο
-πω ρε φιλε πότε πηγε εννια;
-πριν ένα τεταρτο
Εγραψα το ονομα μου σ`όλα τα μπουκαλια με το νερο στη δουλειά και τωρα ολοι
πινουν νερο στ`ονομα μου…
Ειπαμε με την Βαρβαρα να κανουμε τζογκιν,αλλά τελικα καναμε μακαρονια με
κιμα
-γιατρε κατι δεν παει καλα με το στομαχι μου
-κουμπωστε το σακακι σας και κανεις δεν θα το καταλαβει
-γιατρε μερικες φορές μού`ρχεται να αυτοκτονησω
-αφηστε το σε μενα
-γιατρε εχει ελλατωθει η οραση μου
-σάς πιστευω,εδώ είναι Ταχυδρομειο
-γιατρε το ακουστικο μου χαλασε
-τι ακριβως επαθε;
-δεκα παρα τεταρτο
Ο αντρας μου εχει τοσες γεφυρες που όταν τον φιλαω πληρωνω διοδια
Η γυναικα μου εχει τοσο αραια δοντια που οταν με φιλαει μού χτενιζει το
μουστακι
Ειμαι τοσο ατυχος
-που αγορασα μια παπια και μού
βουλιαξε
-που αγορασα πλαστικα λουλουδια και μαραθηκαν
-που ξεφλουδιζω μπανανες και ειναι αδειες
αφορισμοι
Σπειρε αγαπη κι ας μην θερισεις….ετσι,για να μοσχοβολαει
ο κοσμος
Η ζωη χωριζεται σε δυο καταστασεις…αυτές που απαιτουν
χιουμορ και αυτές που απαιτουν μαυρο χιουμορ (Μάδερ Τερεζα)
Δεν φοβαμαι τιποτα,δεν ελπιζω τιποτα,ειμαι να φευγω
( ενα δισεγγονο του Καζαντζακη)
Η στιγμη που καταλαβα ότι μεγαλωσα ηταν η μερα που ειπα
«από καπου φυσαει και με χτυπαει στην πλατη γινεται να το κλεισουμε;»
Οσο στο «τι κανεις;» απανταμε «καλα»,η Πρωταπριλια δεν
εχει καμια ιδιαιτερη αξια σαν ημερα των ψεματων
Δυο είναι οι κανονες της επιτυχιας…ο πρωτος: ποτέ μην λες
όλα οσα ξερεις…
Εσυ ανθισε,οπου και να σε φυτεψουν
Ειμαστε πολύ κοντα στον πατο ,αλλά δεν μάς φοβαμαι….θα
σκαψουμε
Τελικα ο φτωχος γ@μουσε πριν την ανακαλυψη του τροχου;
Γιατι πΕφτουμε; μα,για να μαθουμε να σηκωνομαστε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)













